Odpowiedź ministra gospodarki

na interpelację nr 1618

w sprawie regulacji prawnych w obrocie z zagranicą maszynami budowlanymi i komponentami do nich

   W nawiązaniu do pisma z dnia 19 marca 1999 r., znak SPS-0202-1618/99, przekazującego interpelację posła na Sejm RP pana Andrzeja Gargasia w sprawie regulacji prawnych w obrocie z zagranicą maszynami budowlanymi i komponentami do tych maszyn pragnę uprzejmie wyjaśnić, co następuje:

   Odnośnie do propozycji wprowadzenia zakazu importu maszyn użytkowych powyżej 10 lat, a dla maszyn do 10 lat obowiązkowej certyfikacji na znak bezpieczeństwa ˝B˝:

   Proponowana przez pana posła A. Gargasia regulacja w zakresie maszyn starszych niż 10 lat nie jest zgodna z przepisami Światowej Organizacji Handlu (WTO), które Polska jako członek tej organizacji jest zobowiązana przestrzegać. W dobie postępującej liberalizacji przepisów dotyczących wymiany handlowej odchodzi się bowiem od stosowania rozwiązań takich, jak bezpośrednie zakazy przywozu pewnych towarów na rzecz przepisów określających wymogi i normy techniczne oraz jakościowe, odno-szące się zarówno do towarów importowanych, jak i podobnych towarów krajowych. W tym miejscu należy dodatkowo podkreślić, iż maszyny użytkowe nie podlegają rejestrowaniu w Wydziałe Komunikacji (dowód rejestracyjny pojazdu), tak jak pojazdy samochodowe. Powoduje to, iż trudniej jest ustalić jednoznaczny wiek takich maszyn. Natomiast w odniesieniu do propozycji dotyczącej maszyn w wieku do 10 lat uprzejmie informuję, iż obecnie obowiązująca ustawa o badaniach i certyfikacji wyklucza możliwość certyfikacji obowiązkowej na znak bezpieczeństwa maszyn i urządzeń używanych, ponieważ badania takie są wykonywane na reprezentatywnych typach wyrobów z produkcji seryjnej i mają zazwyczaj charakter niszczący. Jednocześnie maszyny używane mają nieznaną historię techniczną, a zatem wyroby tego samego typu, pozornie identyczne, mogą mieć różny stopień zużycia, różną ilość i jakość napraw, co w konsekwencji ma zasadniczy wpływ na bezpieczeństwo ich użytkowania.

   Odnośnie do propozycji wprowadzenia przepisu, w myśl którego maszyny sprowadzane przez zagranicznych wykonawców, podlegające odprawie celnej warunkowej na czas trwania kontraktu, spełniałyby wymagania wynikające z przepisów obowiązujących na terenie RP:

   Urzędy celne z mocy art. 59 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (DzU nr 23, poz. 117 ze zm.) mają prawo nie wyrażać zgody na przywóz do Polski urządzeń technicznych, w stosunku do których importer nie uzgodnił z właściwymi organami dozoru technicznego wymagań lub warunków technicznych. W myśl art. 34 obowiązującej ustawy z dnia 19 listopada 1987 r. o dozorze technicznym (DzU nr 36, poz. 202 ze zm.) import do Polski urządzeń technicznych wymaga bowiem uzgodnienia warunków bądź wymagań technicznych. Problemem może być w tej sytuacji jedynie kwestia egzekwowania tego obowiązku przez urzędy celne.

   Odnośnie do propozycji zwolnienia z opłat celnych komponentów importowanych do produkcji maszyn, w których udział wartości komponentów importowanych jest mniejszy niż 40% wartości ogółu komponentów użytych do wyprodukowania danej maszyny:

   Pragnę wyjaśnić, iż w polskich przepisach dotyczących importu towarów z zagranicy nie istnieje zasada zwalniania z ceł towarów będących komponentami w zależności od udziału, jaki stanowią one w produkcie gotowym. Niemniej jednak każdego roku Ministerstwo Gospodarki wraz z zainteresowanymi resortami gospodarczymi prowadzi szczegółową analizę napływających wniosków dotyczących zmian stawek celnych i obowiązujących poziomów ceł. W przypadku uznania danego wniosku za zasadny, z początkiem następnego roku kalendarzowego ustanawiane są preferencje importowe w postaci zawieszeń poboru ceł lub kontyngentów taryfowych. Regulacjami takimi obejmowane są przede wszystkim towary nieprodukowane w kraju lub produkowane w niewystarczających ilościach albo o jakości wyższej niż ich odpowiednik produkowany w kraju. W grupie ww. towarów są również komponenty do produkcji w kraju maszyn i urządzeń technicznych. Przykładem mogą tu być regulacje ustanawiające w 1999 r. kontyngenty taryfowe przeznaczone dla przemysłu motoryzacyjnego czy elektronicznego.

   Minister

   Janusz Steinhoff

   Warszawa, dnia 15 kwietnia 1999 r.