Odpowiedź ministra skarbu państwa

na interpelację nr 1971

w sprawie prywatyzacji polskiego rynku farmaceutycznego

   Szanowny Panie Marszałku! W nawiązaniu do interpelacji pana Józefa Górnego posła na Sejm RP w sprawie prywatyzacji branży farmaceutycznej uprzejmie wyjaśniam, że proces prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych tej branży jest bardzo zaawansowany. Spośród 20 przedsiębiorstw PZF Cefarm, które działały w 1993 r. jako przedsiębiorstwa państwowe stan przekształceń własnościowych przedstawia się następująco:

   1. Prywatyzacja bezpośrednia poprzez oddanie przedsiębiorstw do odpłatnego korzystania, tj. w trybie art. 37 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, sprywatyzowane zostały (podane poniżej lata oznaczają wyrażenie zgody MSP na prywatyzację):

   - 1993 r. - Opole,

   - 1995 r. - Olsztyn, Katowice, Bytom, Kielce i Lublin,

   - 1997 r. - Poznań,

   - 1998 r. - Częstochowa, Bydgoszcz;

   2. Prywatyzacja bezpośrednia poprzez wniesienie przedsiębiorstw do spółki, tj. w trybie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych zgłoszone zostały wnioski do Ministerstwa Skarbu Państwa o prywatyzację:

   - Wrocław i Rzeszów. Organy założycielskie przedsiębiorstw: Zielona Góra, Kraków, Białystok, Szczecin, Gdańsk i Centrala Farmaceutyczna Warszawa wszczęły postępowania również w tej formie (w przypadku Cefarm Zielona Góra Rada Ministrów wydała kierunkową zgodę w 1998 r., a w przypadku Cefarm Gdańsk przygotowywany jest obecnie wniosek w tej sprawie do Rady Ministrów);

   3. Komercjalizacja, tj. w trybie art. 5 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, dotyczyła jedynie jednego przedsiębiorstwa - PZF Cefarm Warszawa, która miała miejsce w 1997 r.

   Wobec przedsiębiorstwa PZF Cefarm w Łodzi nie podjęto działań prywatyzacyjnych.

   Informuję pana marszałka, że proces prywatyzacji przedsiębiorstw tej branży odbywa się z inicjatywy samych przedsiębiorstw. Po rozpoczęciu w 1993 r. tego procesu większość przedsiębiorstw wybrała opcję prywatyzacji bezpośredniej w drodze oddania do odpłatnego korzystania spółkom utworzonym przez pracowników. Ministerstwo Skarbu Państwa podejmowało wiele prób przekonania przedsiębiorstw do dokonania komercjalizacji przedsiębiorstw, a następnie prywatyzacji połączonej z konsolidacją. Stoję bowiem na stanowisku, że minister skarbu państwa może przeprowadzać prywatyzację przy akceptacji i poparciu pracowników tych przedsiębiorstw. Część przedsiębiorstw złożyła protesty przeciwko komercjalizacji, na co pozwalały przepisy prawa. Ostatnią próbę podjęło Ministerstwo Skarbu Państwa w 1998 r. poprzez zorganizowanie kilku spotkań i skierowanie do przedsiębiorstw pisma z propozycją komercjalizacji, a następnie prywatyzacji pośredniej połączonej z konsolidacją. Pragnę zwrócić uwagę, że spotkania te odbywały się z udziałem szerokiej reprezentacji pracowników (związków zawodowych, rady pracowniczej i dyrekcji) oraz przedstawicieli Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej. Szczególną uwagę zwracano przy tym na proces koncentracji konkurencji w Polsce i zagrożenia dla funkcjonowania polskich przedsiębiorstw w branży. Komercjalizacja, a następnie przeprowadzenie prywatyzacji przez ministra skarbu państwa pozostałych przedsiębiorstw grupy Cefarm pozwoliłoby wówczas na stworzenie silnego podmiotu mogącego konkurować na rynku. Niestety i ta inicjatywa nie spotkała się z szerszym poparciem. Jestem jednak zdania, że proces konsolidacji przedsiębiorstw nie powinien odbywać się w sposób ˝odgórny˝, administracyjny - same przedsiębiorstwa muszą być przekonane, że takie rozwiązanie chroni je przed konkurencją. Z prowadzonych dyskusji na temat konsolidacji branży polskich przedsiębiorstw wynika, że proces ten już się rozpoczął. Zainicjowały to 3 spółki - Poznań, Olsztyn i Lublin. Zgodę na fuzję otrzymały te spółki od ministra skarbu państwa w 1998 r. Innym przykładem koncentracji jest Polska Grupa Farmaceutyczna SA, spółka notowana na GPW, której udział w rynku jest obecnie szacowany na 14,6% i spośród przedsiębiorstw tej branży posiadająca największy udział w rynku.

   Pragnę zapewnić pana marszałka, że minister skarbu państwa będzie kontynuował działania w celu stworzenia warunków umożliwiających proces łączenia się. Zamierzam w najbliższym czasie podjąć próby zorganizowania kolejnego spotkania ze spółkami grupy Cefarm i przeanalizowania możliwości konsolidacji branży polskich przedsiębiorstw, i o jego rezultatach pana marszałka powiadomię.

   Odpowiadając na pytanie dotyczące prywatyzacji PZF Cefarm w Rzeszowie, uprzejmie informuję pana marszałka, że wniosek o jego prywatyzację wpłynął na początku czerwca br. i jest obecnie analizowany. Po dokonaniu formalnej i merytorycznej oceny przedstawię swoje stanowisko. Pismo pana posła Józefa Górnego przekazałem do pana Zbigniewa Sieczkosia - wojewody podkarpackiego w celu udzielenia odpowiedzi.

   Z poważaniem

   Minister

   Emil Wąsacz

   Warszawa, dnia 17 czerwca 1999 r.