Odpowiedź ministra obrony narodowej

na interpelację nr 2900

w sprawie stanowiska Ministerstwa Obrony Narodowej dotyczącego rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS w odniesieniu do żołnierzy zawodowych

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pani poseł Izabelli Sierakowskiej w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS w odniesieniu do żołnierzy zawodowych (2900), uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

   Projekt zmian w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS przygotowany został przez Ministerstwo Pracy i Polityki Socjalnej w trybie pomijającym uzgodnienia międzyresortowe i przedstawiony na posiedzeniach Rady Ministrów w terminach uniemożliwiających zajęcie właściwego stanowiska. W związku z powyższym wystosowałem w dniu 1 października br. pismo nr 204/58/99 do sekretarza stanu w MPiPS pani Ewy Lewickiej, w którym zawarłem stanowisko resortu w przedmiotowej sprawie. Oświadczyłem w nim, co następuje:

   1. Wprowadzenie zawartych w projekcie zmian w stosunku do emerytów wojskowych, którzy nie ukończyli 65 lat, jest niezasadne ze względu na odmienny sposób nabywania przez żołnierzy zawodowych uprawnień do emerytury. Obligatoryjne zwolnienie z zawodowej służby wojskowej następuje wskutek osiągnięcia przez żołnierza wieku, który w każdym przypadku jest znacznie niższy od 60 lat dla kobiet i 65 dla mężczyzn. Pragmatyka służbowa żołnierzy zawodowych nakłada bowiem obowiązek zwalniania tych osób, które wskutek szczególnych warunków służby utraciły zdolność do jej pełnienia. Przejście żołnierza na emeryturę może nastąpić także bez zgody nawet wówczas, gdy nie posiada on uprawnień do pełnej emerytury. Stąd prawo do emerytury żołnierza zależy wyłącznie od stażu służby i stanu jego zdrowia. Nie jest to zatem ˝wcześniejsza emerytura˝ w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

   2. W okresie przeprowadzanej znacznej redukcji sił zbrojnych RP, gdy wypowiedzenia stosunku służbowego dotykają stosunkowo młodych, dobrze przygotowanych pod względem zawodowym ludzi, którzy nabyli prawo do emerytury wojskowej, nie do przyjęcia jest, że w przypadku podjęcia przez nich pracy zawieszeniu ulegnie wypłacanie przysługujących im świadczeń emerytalnych.

   3. Wprowadzenie kolejnej niekorzystnej zmiany dla emerytów wojskowych w zakresie rozliczania zarobków wydaje się zbyt pospieszne w sytuacji, gdy do Trybunału Konstytucyjnego została zaskarżona zmiana art. 40 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (DzU z 1994 r. nr 10, poz. 36, z późn. zm.) w brzmieniu nadanym mu przez art. 159 pkt 2 przywołanej na wstępie ustawy o emeryturach i rentach z FUS i w niedługim czasie należy spodziewać się rozstrzygnięcia co do jej zgodności z konstytucją.

   Pragnę poinformować pana marszałka, że autopoprawka do projektu ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS zawiera odpowiedzi na zasadnicze wątpliwości przedstawione w interpelacji, przynajmniej w odniesieniu do tych żołnierzy, którzy przeszli i przejdą na emeryturę do dnia 1 stycznia 2000 r.

   Problemem pozostaje właściwie dopasowanie rozwiązań dla wojskowych, którzy zaczęli służbę wojskową po 1 stycznia 1999 r., tak by odpowiadały one specyfice służby wojskowej i pasowały do ogólnie obowiązującego systemu emerytalno-rentowego. Problem ten dotyczy nie tylko wojskowych, ale wszystkich grup zawodowych, które musiałyby korzystać ze świadczeń przedemerytalnych.

   W sprawie tej Ministerstwo Obrony Narodowej prowadzi własne prace, ich wyniki przedstawi do dyskusji w łonie Rady Ministrów niezwłocznie po zakończeniu, tak by projekty stosowanych aktów prawnych mogły być skierowane do Sejmu jeszcze w roku 2000.

   Z wyrazami szacunku

   Minister

   Janusz Onyszkiewicz

   Warszawa, dnia 10 grudnia 1999 r.