Odpowiedź podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu i Gospodarki Morskiej

- z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 2921

w sprawie zimowego utrzymania dróg krajowych, wojewódzkich oraz powiatowych

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Mirosława Kuklińskiego dotyczącą przygotowania do zimy dróg krajowych, wojewódzkich i powiatowych uprzejmie informuję, że :

   Ad 1. Na drogach krajowych o długości 17,5 tys. km odśnieżaniem i usuwaniem gołoledzi zajmuje się 9 oddziałów Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych poprzez 115 rejonów dróg krajowych, do których należy: skompletowanie sprzętu, zmagazynowanie soli i materiałów uszorstniających, kierowanie akcją zimową oraz podejmowanie działań interwencyjnych. Oddziały GDDP zawarły umowy z przedsiębiorstwami wyłonionymi w drodze przetargów na dostawę materiałów i sprzętu, w tym samochodów ciężarowych do pługów i solarek, równiarek i ładowarek. Na drogach krajowych wprowadzono dwa standardy zimowego utrzymania, określające poziom ich utrzymania. W drugim standardzie utrzymywanych jest 12,3 tys. km (obecnie najwyższym stosowanym na drogach krajowych), w trzecim - 5,2 tys. km.

   Ze względu na koszty (średni koszt utrzymania 1 km drogi w standardzie 1 jest 3-krotnie wyższy od kosztu utrzymania w 2 standardzie) w sezonie 1999/2000 nie będzie stosowany standard pierwszy.

   Na sezon zimowy 1999/2000, przy założeniu występowania średnich warunków zimowych, ilość środków finansowych (34,5 mln zł na drugie półrocze 1999 r. oraz wstępnie zaplanowane 90 mln zł na rok 2000) wystarczy na utrzymanie sieci dróg krajowych w okresie zimowym. Bardzo intensywne i długotrwałe opady śniegu mogą spowodować, że koszty faktyczne przekroczą koszty planowane, zachodzi więc konieczność zwiększenia nakładów na zimowe utrzymanie dróg kosztem obniżenia standardu utrzymania dróg w okresie letnim. Teza ˝brak środków finansowych˝ praktycznie nie może wystąpić.

   Środki finansowe przydzielane są jednostkom GDDP wg kryteriów uwzględniających warunki geograficzne i klimatyczne oraz długość dróg w poszczególnych standardach.

   Również w przypadku wystąpienia bardzo intensywnych opadów śniegu, noszących znamiona klęski żywiołowej (jakie miały miejsce w listopadzie br.), mogą zdarzyć się odstępstwa od przyjętych standardów zimowego utrzymania dróg. Na dzień 1 listopada w magazynach i na składowiskach przygotowano ok. 50 tys. ton soli i 72 tys. ton materiałów uszorstniających oraz sprzęt w ilości:

   - piaskarki - 344 szt.,

   - solarki - 324 szt.,

   - pługi - 1248 szt.,

   - ładowarki - 139 szt,

   - równiarki - 148 szt.

   W roku ubiegłym przy głównych drogach krajowych rozpoczęto także budowę nowoczesnych, ekologicznych magazynów do przechowywania soli w warunkach zapobiegających jej zbrylaniu się, co pozwala na stosowanie niższych (ok. 20-25%) dawek soli na 1m2.

   Działania te oraz sprawne kierowanie akcją zimową, poprzez podejmowanie szybkich decyzji dotyczących działań przedsiębiorstw w określonych warunkach atmosferycznych, zapewniają systematyczne ograniczanie szkodliwego wpływu prac przy zimowym utrzymaniu dróg na środowisko, a także zmniejszenie kosztów.

   Ad 2. Zadania w zakresie budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony dróg oraz zarządzania nimi finansowane są przez:

   - samorząd województwa w odniesieniu do dróg wojewódzkich,

   - samorząd powiatowy w odniesieniu do dróg powiatowych.

   Środki na drogi wojewódzkie, powiatowe i wszystkie drogi w miastach na prawach powiatu (z wyłączeniem autostrad i dróg ekspresowych) przekazywane są w formie części drogowej subwencji ogólnej i ww. organy decydują o sposobie i poziomie utrzymania dróg, w tym i zimowym. Zarządy ww. organów decydują o sposobie wykorzystania subwencji.

   Z wcześniejszych informacji Ministerstwa Finansów wynika, że w większości województw i powiatów ziemskich, z części drogowej subwencji ogólnej, na zadania drogowe przeznaczono ok. 60-80% tych środków. Pozostałe nakłady przeznaczono na inne zadania.

   Ad 3. W stosunku do roku ubiegłego wzrosła ilość kilometrów dróg krajowych objętych drugim standardem zud oraz zrezygnowano z utrzymania dróg w standardach poniżej trzeciego. Powyższe rozwiązania powinny być odczuwalne i dobrze przyjęte przez użytkownika drogi.

   Informacji na temat przygotowania dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych do sezonu zimowego mogą udzielić jedynie właściwe terytorialnie organy samorządowe.

   Jednocześnie informuję pana marszałka, że podczas bardzo intensywnych opadów śniegu w dniach 23-24 listopada br. zaledwie 85 km dróg krajowych było nieprzejezdnych, co stanowi mniej niż 0,5% ogólnej sieci dróg krajowych objętych zimowym utrzymaniem przez Generalną Dyrekcję Dróg Publicznych. Zakłócenia w ruchu drogowym, jakie wówczas wystąpiły, spowodowane były głównie nie w pełni sprawnymi pojazdami ciężarowymi (łyse opony, brak opon zimowych, brak łańcuchów, zestawy z przyczepami pojazdów o nieadekwatnej mocy silnika do masy ładunku, brak dyscypliny i umiejętności zachowania się w warunkach jazdy utrudnionej).

   Przy tak intensywnym ruchu samochodowym, jaki obecnie występuje, uruchomienie dużego pojazdu ciężarowego skutkuje narastającymi utrudnieniami w ruchu, utrudnia pracę służbom drogowym, uniemożliwia dojazd tam, gdzie zachodzi konieczność podjęcia działań, co w konsekwencji doprowadza do zatrzymania ruchu.

   Z poważaniem

   Podsekretarz stanu

   Andrzej Grzelakowski

   Warszawa, dnia 23 grudnia 1999 r.