Odpowiedź ministra skarbu państwa

- z upoważnienia prezesa Rady Ministrów -

na interpelację nr 2923

w sprawie prywatyzacji przemysłu piwowarskiego

   Odpowiadając na interpelację nr 2923/99 posłów Seweryna Kaczmarka i Stanisława Kopcia, przedkładam panu marszałkowi informację na temat prywatyzacji przemysłu piwowarskiego.

   1. Prywatyzacja przemysłu piwowarskiego została przeprowadzona w latach 1991-1997. Na 29 przedsiębiorstw branży piwowarskiej, które od 1991 r. zostały objęte procesami prywatyzacji, do 1997 r. sprywatyzowano 27 podmiotów, z tego: 10 przedsiębiorstw oddano w leasing spółkom pracowniczym (1992-1996 r.), akcje 2 spółek sprzedano w ofercie publicznej (1991-1992 r.), akcje/udziały 9 spółek sprzedano inwestorom strategicznym w wyniku rokowań podjętych na podstawie publicznego zaproszenia (1992-1997 r.), akcje 3 spółek wniesiono do NFI (1995/1996), mienie 2 przedsiębiorstw sprzedano inwestorowi branżowemu (1991 r.) oraz 1 przedsiębiorstwo wniesiono do spółki zawiązanej z udziałem 13 zakładów piwowarskich, plantatorów i pracowników.

   Wobec powyższego warunki prywatyzacji przedsiębiorstw branży piwowarskiej zostały zdeterminowane przez moich poprzedników.

   2. Umowy sprzedaży akcji/udziałów prywatyzowanych w latach 1991-1997 r. przedsiębiorstw nie zawierały postanowień dotyczących zobowiązań dla inwestorów krajowych i zagranicznych do zakupu krajowego surowca. Umowy sprzedaży obejmowały postanowienia dostosowane do aktualnych warunków rynkowych. Zobowiązania inwestycyjne były wprowadzane do umowy sprzedaży w wyniku rokowań pomiędzy inwestorem a sprzedającym w ścisłej zależności od sytuacji ekonomiczno-finansowej i miały bezpośrednie odzwierciedlenie w cenie sprzedawanych pakietów akcji/udziałów.

   Prywatyzacja przedsiębiorstw piwowarskich nie wpłynęła znacząco na krajową produkcję chmielu. Zbiory chmielu oraz powierzchnia upraw chmielu w latach 1992-1998 utrzymywały się na tym samym poziomie (dane prezentuje poniższa tabela):

Wyszczególnienie

1991 r.

1992 r.

1993 r.

1994 r.

1995 r.

1996 r.

1997 r.

1998 r.

Zbiory chmielu(w tonach)

1722

2286

2373

2170

2963

2961

2736

2341

Powierzchnia upraw chmielu(w ha)

2124

2201

2013

2239

2259

2315

2213

2156

Plony chmielu(w q/ha)

8,1

10,4

11,8

9,7

13,1

12,8

12,4

10,9

Import chmielu(w tonach)(w tys. USD)

-

-

2811362

126944

3932831

2312063

4132755

4401675

Eksport chmielu(w tonach)(w tys. USD)

-

-

15017088

17067612

14476639

15616531

17845395

14453565

Skup interwencyjny chmielu przez ARR(w tonach)

-

-

-

215

-

107

162

-

   Obecnie w związku z postępem technologicznym w branży tracą na znaczeniu bezpośrednie dostawy chmielu do browarów, natomiast zakłady piwowarskie wykorzystują wysoko przetworzony chmiel w postaci ekstraktu i granulatu ˝45˝, które są bardziej ekonomiczne w transporcie i składowaniu oraz nie tracą właściwości w długoterminowym przechowywaniu.

   3. Rolnikom i plantatorom udostępniono nieodpłatnie akcje 5 spółek oraz umożliwiono preferencyjny zakup akcji/udziałów 3 spółek. Tak więc prywatyzacja kapitałowa browarów zapewniła rolnikom - producentom chmielu i jęczmienia nabycie akcji/udziałów spółek branży piwowarskiej, a co za tym idzie umożliwiła wykonywanie uprawnień właścicielskich oraz wpływ na podejmowane w spółkach decyzje.

   4. Przychody skarbu państwa z prywatyzacji przemysłu piwowarskiego wyniosły łącznie 465 628,5 tys. zł, w tym 70% stanowiły wpływy ze sprzedaży akcji/udziałów jsSP, 20,8% ze sprzedaży mienia dwóch zakładów piwowarskich oraz 9,2% stanowiły przychody z umów leasingowych.

   Podniesiona w interpelacji kwota 17 144 tys. zł, stanowiąca 3,7% łącznych przychodów z prywatyzacji dotyczy głównie niewyegzekwowanych kar umownych. Ministerstwo Skarbu Państwa podejmuje działania w celu odzyskania od inwestorów ww. kwoty wraz z odsetkami.

   Ponadto uprzejmie informuję, że nie zawierałem jako minister skarbu państwa żadnych umów prywatyzacyjnych dotyczących przedsiębiorstw przemysłu piwowarskiego, których prywatyzacja może oddziaływać na sytuację plantatorów chmielu i jęczmienia.

   Minister

   Emil Wąsacz

   Warszawa, dnia 21 stycznia 2000 r.