Odpowiedź ministra obrony narodowej

na interpelację nr 3143

w sprawie programu modernizacji i rozwoju sił zbrojnych

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana posła Zdzisława Kałamagi w sprawie programu modernizacji i rozwoju sił zbrojnych (3143), uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

   Realizacja zadań nałożonych na resort obrony narodowej odbywa się w trudnych warunkach ekonomicznych, wynikających z jednej strony z priorytetów polityki państwa, tj. ogromnych potrzeb powstałych na skutek wdrażanych reform systemowych, z drugiej strony z konieczności szybkiego uniezależnienia naszych sił zbrojnych od dostaw części zamiennych i usług z obszaru Rosji i innych państw poradzieckich, przy zwiększonym zapotrzebowaniu na nowoczesne uzbrojenie i sprzęt wojskowy spełniający standardy NATO.

   O skali trudności w tym względzie świadczy fakt, iż budżet MON na 2000 r., wraz z pozostającymi w rezerwach celowych środkami, jest w stosunku do poprzedniego roku realnie wyższy jedynie o 1,2%. Nie gwarantuje to szybkiego tempa modernizacji technicznej sił zbrojnych RP, bowiem poziom tego budżetu znacznie różni się (o 1,4 mld zł) od wielkości przyjętej w ˝Programie integracji z Organizacją Traktatu Północnoatlantyckiego i modernizacji sił zbrojnych RP w latach 1998-2012˝. Powstały niedobór nakładów na modernizację techniczną będzie częściowo łagodzony poprzez realokację środków wewnątrz budżetu resortu oraz wykorzystanie środków pozabudżetowych. Jednakże praktycznie oznacza to zawieszenie realizacji dotychczasowego programu modernizacji sił zbrojnych RP i rozpoczęcie prac nad jego korektą. Ministerstwo Obrony Narodowej stoi bowiem na stanowisku, że zgodnie z zaleceniami NATO określającymi minimalny poziom wydatków na obronność udział budżetu MON w PKB nie może być niższy niż 2,1%.

   Reasumując powyższe uwarunkowania i możliwości finansowe państwa, trzeba stwierdzić, że budżet MON w większym stopniu odzwierciedla określone przez rząd i przyjęte przez parlament możliwości finansowe państwa niż zabezpieczenie jego faktycznych potrzeb w zakresie obronności. Wysokość planowanych na 2000 r. nakładów na obronność pozwala na realizację najpilniejszych inwestycji, które zapewnią podstawowe bezpieczeństwo Polski w układzie zbiorowym, w ramach sojuszu NATO. Wynika to z konieczności wypełnienia deklaracji składanych przez nasz kraj jako członka NATO. Z przyjętych zobowiązań wynika także konieczność przystosowania naszego planowania do 6-letniego cyklu natowskiego.

   Jesienią 1999 r. w Ministerstwie Obrony Narodowej przystąpiono do prac nad projektem ˝Programu rozwoju sił zbrojnych RP na lata 2001-2006˝. Prace te prowadzone są w ramach korekty ˝Programu integracji z Organizacją Traktatu Północnoatlantyckiego i modernizacji sił zbrojnych RP w latach 1998-2012˝. Zakończenie opracowania nowego ˝Programu...˝ i jego przyjęcie przez Radę Ministrów przewidywane jest pod koniec II kwartału bieżącego roku.

   Warunki dla stabilnej ścieżki kształtowania wydatków obronnych Polski stwarza przyjęta przez rząd ˝Strategia finansów publicznych i rozwoju gospodarczego Polska 2000-2010˝, która obejmuje priorytetem nakłady na obronę narodową. Zaliczone one zostały do wydatków związanych z podstawowymi funkcjami państwa - będą zatem wzrastać w tempie przyrostu PKB. Oznacza to, że przy wzroście gospodarczym o ok. 5% rocznie, a więc i rosnącej wartości PKB, realna wartość budżetu obronnego będzie stale rosnąć. Proces ten będą wspomagać środki pozabudżetowe, zwłaszcza z zagospodarowania zbędnej dla wojska infrastruktury oraz funduszy inwestycyjnych NATO.

   Jeżeli chodzi o realizację naszych celów obronnych i zobowiązań wobec NATO przyjętych z chwilą przystąpienia do Sojuszu, to pozwolę sobie poinformować, iż na ostatnim szczycie NATO, na którym dokonywany był tzw. ˝Roczny przegląd obronny˝, oceniający realizację ustalonych zadań przez poszczególne państwa - Polska otrzymała za 1999 r. dobrą notę i na tle pozostałych państw zaproszonych do NATO wypadła pozytywnie. Niemniej jednak władze polityczne i wojskowe Sojuszu zidentyfikowały obszary wymagające ze strony Polski zwiększonego wysiłku dla zapewnienia poprawy potencjału obronnego państwa, w tym doskonalenia możliwości bojowych sił zbrojnych RP. Są to przede wszystkim zadania związane z uruchomieniem programów zakupu samolotu wielozadaniowego, śmigłowca uderzeniowego i śmigłowca wsparcia pola walki, samolotu transportowego oraz mobilnych systemów dowodzenia i łączności.

   Przekazując powyższe wyjaśnienia, pozwolę sobie wyrazić nadzieję, że uzna je pan marszałek za wystarczające.

   Z wyrazami szacunku

   Minister

   Janusz Onyszkiewicz

   Warszawa, dnia 25 lutego 2000 r.