Odpowiedź sekretarza stanu

w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego

na interpelację nr 3327

w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację posła Pawła Nowoka w sprawie projektu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych uprzejmie proszę pana marszałka o przyjęcie następujących wyjaśnień:

   Zmiana art. 24 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych związana jest z dostosowaniem tego przepisu do dyrektywy Rady 93/83 z dnia 27 września 1993 r. w sprawie koordynacji określonych przepisów Prawa autorskiego oraz praw pokrewnych w odniesieniu do przekazu satelitarnego i rozpowszechniania kablowego. Przepis art. 24 w obecnym brzmieniu zezwala operatorom sieci kablowych na rozpowszechnianie utworów nadawanych przez inne organizacje radiowe i telewizyjne dostępne na danym obszarze, jeżeli rozpowszechnianie w sieciach kablowych ma charakter równoczesny i integralny z nadaniem pierwotnym.

   Tymczasem art. 9.1. dyrektywy stanowi, że służące właścicielom praw autorskich i praw pokrewnych uprawnienia do udzielania operatorom zezwoleń na równoczesne rozpowszechnianie kablowe musi być realizowane wyłącznie poprzez organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi. Przepisu tego nie stosuje się do praw, które organizacja nadawcza wykonuje w stosunku do jej własnych programów niezależnie od tego, czy odpowiednie prawa są własnymi prawami danej organizacji nadawczej, czy też zostały na nią przeniesione przez innego właściciela praw autorskich lub praw pokrewnych. Te względy zadecydowały o zmianie art. 21 oraz skreśleniu ust. 3 w art. 24 ustawy.

   Przewidując, że obowiązkowe pośrednictwo organizacji zbiorowego zarządzania przy udzielaniu zezwoleń na rozpowszechnianie kablowe może powodować konflikty i trudności przy zawieraniu umów pomiędzy operatorami a organizacjami zbiorowego zarządzania, zawarte w dyrektywie, w art. 11, możliwość skorzystania z pośredników w przypadku zaistnienia trudności z zawarciem takiego porozumienia. Zadaniem pośredników jest udzielenie pomocy w negocjacjach. W polskim prawie brak jest takiego zapisu.

   Ponadto kraj członkowski powinien zapewnić poprzez stosowne przepisy Prawa cywilnego i administracyjnego prowadzenie negocjacji w sprawie zezwoleń na rozpowszechnianie kablowe (art. 12 dyrektywy). Wydaje się, że przepisy Kodeksu cywilnego, ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym i ochronie interesów konsumentów zapewniają środki prawne dla realizacji tego postulatu.

   Przygotowując projekt ustawy o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, minister kultury i dziedzictwa narodowego nie dokonał oceny skutków finansowych, które będzie ponosić masowy odbiorca programów telewizyjnych po wprowadzeniu w życie ustawy, ocena ta dotyczyła jedynie skutków finansowych dla budżetów samorządów i budżetu państwa. Minister kultury i dziedzictwa narodowego nie miał możliwości dokonania oceny skutków finansowych wprowadzenia w życie znowelizowanej ustawy dla masowego odbiorcy programów telewizyjnych, gdyż skutki te mają charakter wtórny w stosunku do skutków ponoszonych przez operatorów kablowych i zależeć będą od tego, w jakiej proporcji zostaną podzielone pomiędzy operatora a użytkownika.

   Mam dzieję, że pan marszałek przyjmie powyższe wyjaśnienia.

   Z wyrazami szacunku

   Sekretarz stanu

   Anna Popowicz

   Warszawa, dnia 29 lutego 2000 r.