Odpowiedź ministra kultury i sztuki

na interpelację nr 338

w sprawie zasad finansowego wspierania przez resort kultury i sztuki prorodzinnej polityki kulturalnej

   W odpowiedzi na interpelację pana posła Juliusza Brauna (pismo SPS-0202-338/98) dotyczącą realizacji prorodzinnej polityki kulturalnej pragnę przedstawić swoje stanowisko w powyższej sprawie.

   Podejmując działania w sferze prorodzinnej polityki kulturalnej, skierowałem do dyrektorów instytucji artystycznych apel z prośbą o informacje odnoszące się do możliwości realizacji założeń tejże polityki w podległych im placówkach.

   ˝Gazeta Wyborcza˝ z dnia 24 lutego 1998 r. podała błędną informację, że Ministerstwo Kultury i Sztuki wysłało do instytucji kultury pismo z deklaracją udzielenia pomocy finansowej dla wszelkich inicjatyw na rzecz założeń prorodzinnej polityki kulturalnej. Wystosowany przeze mnie list nie był listem otwartym, dlatego też nie został skierowany do wszystkich instytucji kultury w kraju. Otrzymali go dyrektorzy placówek artystycznych: filharmonii, teatrów operowych i muzycznych. Zwróciłam się z prośbą o przedstawienie programu podejmowanych akcji, propozycji nowych inicjatyw artystycznych, a także wstępnych kosztorysów wszelkich przedsięwzięć związanych z założeniami prorodzinnej polityki kulturalnej. Zaapelowałam o uwzględnienie w programie działalności specjalnych koncertów i spektakli przeznaczonych dla dzieci i młodzieży. Zwróciłam uwagę na celowość wprowadzenia zniżkowych biletów rodzinnych.

   Ze względu na ograniczone możliwości finansowe MKiS w pierwszej kolejności rozpatrzone zostały wnioski tych instytucji artystycznych, których działalność edukacyjna jest znana i sprawdzona od wielu lat.

   Podejmując decyzje o udzieleniu przez Ministerstwo Kultury i Sztuki wsparcia finansowego zgłoszonym inicjatywom na rzecz założeń prorodzinnej polityki kulturalnej, brałam pod uwagę przede wszystkim:

   - zasięg oddziaływania prowadzonej akcji oraz stopień zainteresowania lokalnego środowiska. Dlatego też w pierwszej kolejności udzieliłam pomocy finansowej tym instytucjom, które swą akcją objęły znaczne obszary kraju, docierając nawet do najmniejszych ośrodków kulturalnych,

   - największe doświadczenie instytucji artystycznych w realizowaniu programów edukacyjnych,

   - wartość dydaktyczną i artystyczną przedstawionych inicjatyw.

   W odpowiedzi na apel ministra kultury i sztuki wpłynęły 22 wnioski z różnych regionów kraju, które po wnikliwym rozpatrzeniu przez Departament Promocji Twórczości sukcesywnie są realizowane.

   Do chwili obecnej przeznaczyłam na powyższe cele kwotę w wysokości 319 400 zł, kierując swą pomoc finansową do Opery Bałtyckiej w Gdańsku (realizacja opery dla dzieci pt. ˝Latający wiatrak˝), Państwowej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, Państwowej Filharmonii im. Oskara Kolberga w Kielcach, Państwowej Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie, Młodzieżowego Ruchu Miłośników Muzyki Pro Sinfonika w Poznaniu, Filharmonii Sudeckiej w Wałbrzychu. Wsparcia udzielam także Stowarzyszeniu Teatrów dla Dzieci i Młodzieży PO ASSITEJ w Warszawie (na festiwal teatralny ˝Korczak dzisiaj˝), Międzynarodowemu Festiwalowi Sztuki Lalkarskiej w Bielsku-Białej (na realizację widowisk plenerowych organizowanych z myślą o rodzinnej, wielopokoleniowej widowni).

   Na następnym etapie realizacji założeń prorodzinnej polityki kulturalnej zamierzam zwrócić się do teatrów dramatycznych w naszym kraju, sugerując, by w miarę posiadanych możliwości włączyły się do podjętej przeze mnie akcji.

   Pragnę nadmienić, iż Ministerstwo Kultury i Sztuki ma w swoim budżecie środki na tzw. dotacje celowe, którymi wspiera od lat różne przedsięwzięcia instytucji artystycznych. Część z tych środków przeznaczona zostanie na realizację akcji edukacyjnej (koncerty umuzykalniające, spektakle związane z Rokiem Mickiewiczowskim).*)

   Minister

   Joanna Wnuk-Nazarowa

   Warszawa, dnia 3 kwietnia 1998 r.