Odpowiedź ministra obrony narodowej

na interpelację nr 3433

w sprawie zachowania na granicy wschodniej jednostek wojskowych na przykładzie Jednostki Wojskowej w Hrubieszowie

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana posła Misztala w sprawie jednostek wojskowych na granicy wschodniej (3433), uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

   Na wstępie pozwalam sobie przywołać uwagę pana marszałka do faktu, że zmiany geopolityczne zachodzące w ostatnim dziesięcioleciu w otoczeniu Polski w znaczący sposób wpływają na kierunki rozwoju i funkcjonowania naszego kraju, w tym również na zmiany w systemie obronnym państwa, którego częścią składową są siły zbrojne RP.

   Reformy systemowe, a w tym zmiany organizacyjne w siłach zbrojnych RP, polegają m.in. na zmniejszeniu liczebności sił zbrojnych, zmianie struktury kadry zawodowej oraz rezygnacji z użytkowania znacznej części wykorzystywanego obecnie zasobu nieruchomości. Zrealizowanie tych zamierzeń pozwoli na przeznaczenie większych środków finansowych na zakupy nowoczesnej techniki wojskowej i intensyfikację szkolenia. Znacząca poprawa jakości sił zbrojnych, w tym dostosowanie ich do standardów obowiązujących w armiach zachodnioeuropejskich, jest szczególnie istotna ze względu na nasze członkostwo w Sojuszu Północnoatlantyckim.

   Przedstawione w interpelacji pana posła Stanisława Misztala problemy związane z dyslokacją jednostek wojskowych ˝na wschodnich rubieżach Polski˝ są bezpośrednim skutkiem stopniowego wprowadzania wyżej wymienionych zmian w ramach wytyczonych przez rząd RP kierunków reform w wojsku.

   Zakres likwidacji jednostek wojskowych w rejonie Polski wschodniej jest ˝proporcjonalnie˝ mniejszy niż na zachodzie Polski, mimo znacznie gorszej infrastruktury koszarowej. Zmniejszanie garnizonów odbywa się na zasadzie przekazywania obiektów, których bardzo zły stan techniczny powoduje nieopłacalność modernizacji i dalszej eksploatacji. Mimo tego dąży się do utrzymania wszystkich zasadniczych garnizonów w tej części naszego kraju.

   Mając na uwadze potrzebę operacyjnego zabezpieczenia wschodniej granicy państwowej, dokonuje się na tym obszarze jedynie minimalnych zmian wynikających z konieczności zmniejszenia liczebności sił zbrojnych. Z tego powodu nie planuje się likwidacji większej liczby jednostek wojskowych, lecz tylko ich przeformowanie bądź zmianę dyslokacji.

   Garnizon w Hrubieszowie, po przeanalizowaniu całokształtu uwarunkowań, nie został sklasyfikowany jako perspektywiczny. Decyduje o tym przede wszystkim zły stan techniczny obiektów wojskowych, w tym bazy szkoleniowej. Ze względów operacyjnych niekorzystne jest także jego położenie bezpośrednio przy granicy państwa. Należy tutaj zaznaczyć, że stan obronności państwa zależy od jego potencjału, w tym obronnego, a nie od odległości koszar od granicy państwowej. W ˝Planie zamierzeń organizacyjnych i dyslokacyjnych Sił Zbrojnych RP na lata 2000-2001˝ nie przewiduje się dokonywania zmian organizacyjno-dyslokacyjnych w stosunku do jednostek wojskowych garnizonu.

   Przeprowadzane w Siłach Zbrojnych RP zmiany nie dotyczą wyłącznie likwidacji jednostek wojskowych, gdyż tworzone są również nowe - Brygady Obrony Terytorialnej czy jednostki realizujące zadania radiolokacyjnej obrony powietrznej. W tym drugim przypadku planuje się rozwijanie nowych jednostek wojskowych w rejonie Suwałk, Białej Podlaskiej i Zamościa. Należy jednak wspomnieć, że realizacja tego projektu w przypadku budowy systemu radarowego w gminie Adamówka napotkała sprzeciw mieszkańców.

   Przekazując powyższe wyjaśnienia pragnę wyrazić nadzieję, że uzna je pan marszałek za wyczerpujące, a także przyjmie zasadność podejmowanych działań reformujących siły zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej w celu zbudowania armii gwarantującej realne bezpieczeństwo całego państwa i zdolnej do skutecznego wykonywania nowych zadań.

   Z poważaniem

   Minister

   Janusz Onyszkiewicz

   Warszawa, dnia 7 kwietnia 2000 r.