Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu

i Gospodarki Morskiej

- z upoważnienia prezesa Rady Ministrów -

na interpelację nr 368

w sprawie budowy mostu na Wiśle w rejonie miejscowości Kamień i Solec oraz przejęcia na ten cel nie używanej przeprawy mostowej

   Odpowiadając, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów, na interpelację pana Grzegorza Kurczuka - posła na Sejm RP, z dnia 17 marca 1998 r., w sprawie: ˝budowy mostu na Wiśle w rejonie miejscowości Kamień i Solec oraz przejęcia na ten cel nie używanej wojskowej przeprawy mostowej˝, pragnę poinformować, że przedmiotowa sprawa była już rozpatrywana w resorcie transportu i gospodarki morskiej, jak również w resorcie obrony narodowej.

   Przedmiotowy wniosek dotyczy budowy mostu dla ruchu publicznego w miejscu, w którym przygotowane zostały drogi dojazdowe oraz fundamenty pod część podpór (z wyjątkiem fundamentów pod podpory w nurcie rzeki) dla celów wybudowania tymczasowej przeprawy wojskowej na okres specjalny. Do budowy podpór i przęseł wnioskodawca proponuje wykorzystać składowaną niedaleko konstrukcję stalową składaną, stanowiącą rezerwy mobilizacyjne państwa.

   Potrzeba budowy mostu w połowie 73 kilometrowego odcinka Wisły pomiędzy mostami w Puławach i Annopolu, który jest jednym z dłuższych w kraju odcinków bez przeprawy mostowej, nie budzi wątpliwości. Niewątpliwie słuszne są przytoczone przez pana posła argumenty o korzystanym wpływie mostu na aktywizację gospodarczą i integrację regionów znajdujących się po obu stronach Wisły.

   Rozwiązanie problemu połączenia komunikacyjnego obu stron Wisły w rejonie miejscowości Kamień i Solec wymaga także analizy pod kątem funkcjonalnym i ekonomicznym.

   Możliwość wykorzystania ww. przygotowanych elementów przeprawy wojskowej została zaakceptowana przez Ministerstwo Obrony Narodowej w lipcu 1995 r. Potrzeby obronne państwa wymagają jednak odtworzenia zarówno dróg dojazdowych, fundamentów pod podpory, jak i stalowej składanej konstrukcji przęseł oraz opracowania dokumentacji projektowej i przygotowania przeprawy w nowym miejscu wskazanym przez resort obrony narodowej. Budowa wnioskowanego mostu kosztowałaby 15 mln zł, a koszt odtworzenia nowej przeprawy wojskowej wynoszący, według szacunków, około 55 mln zł musiałby ponieść inwestor budowy mostu.

   Po moście będą się mogły poruszać jedynie pojazdy o masie do 20 ton, przy szerokości jezdni ograniczonej do 6 m, a więc nie wszystkie dopuszczone do ruchu po drogach publicznych. W związku z tym obiekt nie zapewni nieograniczonego dojazdu do przejść granicznych w Dorohusku i Hrebennem, gdzie duży procent stanowią przejazdy pojazdów ciężarowych.

   Koszty ponoszone na bieżącą konserwację w przypadku mostów z konstrukcji składanej będą wynosić około 2 mln zł rocznie, co jest sumą dziesięć razy wyższą niż w przypadku mostów o charakterze trwałym. Obiekt ze względu na konstrukcję podpór wymagałby specjalnego zabezpieczenia przed pochodem lodów w postaci kosztownych konstrukcji zabezpieczających, tak zwanych izbic, oraz obsługi rejonu rzeki przez lodołamacze. Pomimo corocznych dużych nakładów na utrzymanie okres żywotności tego typu mostów wynosi 20 lat i jest znacznie krótszy od okresu żywotności mostów trwałych, który przyjmuje się na 100 lat.

   Reasumując, koszt nowego mostu zrealizowanego według propozycji pana posła to nie tylko koszt budowy obiektu z wykorzystaniem istniejących elementów, ale również corocznie ponoszone wysokie koszty jego utrzymania oraz koszt odtworzenia przeprawy wojskowej dla celów strategicznych w nowym, uzgodnionym z MON miejscu. Przy założeniu 20-letniej eksploatacji mostu, całkowity jego koszt wyniósłby 110 mln zł, jest to koszt zbliżony do kosztu budowy w tym rejonie nowoczesnego stałego mostu wraz z dojazdami do drogi krajowej nr 747.

   Biorąc pod uwagę względy ekonomiczne i racjonalne, należy przyjąć założenie, że most powinien być wybudowany jako obiekt trwały dostosowany do aktualnych wymagań ruchu drogwego, a jego realizacja powinna być finansowana jako inwestycja centralna z budżetu państwa.

   Wobec dużej ilości wniosków o budowę nowych mostów są prowadzone prace nad opracowaniem studium sieci dróg krajowych, uwzględniającym zagęszczenie ilości przepraw mostowych przez duże rzeki, na podstawie którego można będzie stworzyć hierarchizację budowy nowych mostów i opracować plan perspektywiczny uwzględniający kolejność ich realizacji.

   Dziękując panu posłowi za zaangażowanie w nie budzącą zastrzeżeń sprawę budowy mostu przez Wisłę w Solcu, deklaruję, że pański wniosek zostanie uwzględniony przy tworzeniu projektów planów inwestycyjnych w pracach nad ustawami budżetowymi na nadchodzące lata.

   Sekretarz stanu

   Krzysztof Tchórzewski

   Warszawa, dnia 14 kwietnia 1998 r.