Odpowiedź podsekretarza stanu

w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

na interpelację nr 3712

w sprawie utrzymania wysokiej stawki celnej na import surowca lnianego

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z interpelacją pana posła Bogdana Lewandowskiego w sprawie utrzymania wysokiej stawki celnej na import surowca lnianego przekazuję uprzejmie panu marszałkowi następujące wyjaśnienia.

   Wystąpienie pana posła Bogdana Lewandowskiego jest poparciem starań o zawieszenie w 2000 r. stawki celnej w imporcie włókna lnianego. Na potwierdzenie tezy o konieczności wprowadzenia takiego rozwiązania pan poseł przytacza stanowisko Ministerstwa Gospodarki, konkludując, że jego nieprzyjęcie spowoduje upadłość krajowego przemysłu lniarskiego.

   Uprzejmie informuję pana marszałka, że o ile powyższy argument stanowił podstawę do popierania, również przez resort rolnictwa, zawieszania stawek celnych w latach 90. (lata transformacji gospodarki, gwałtowne przemiany restrukturyzacyjne i modernizacyjne w branży lniarskiej, a jednocześnie deklaracje zakładów lniarskich o niesłabnącym zainteresowaniu surowcem krajowym), to obecnie świadczy o wygodnictwie zakładów przetwórczych. Z punktu widzenia przetwórców bezcłowy import surowca jest rzeczywiście optymalnym rozwiązaniem, ale jednocześnie dla rolnictwa oznacza utratę rynków zbytu, a tym samym utratę źródła utrzymania dla plantatorów i ich rodzin.

   Z danych statystycznych wynika, że w ostatnich latach powierzchnia uprawy lnu spada (z 5859 ha w 1996 r. do 2373 ha w 1998 r. i 3109 ha w 1999 r.), a import rośnie. Według opinii ministra gospodarki w br. istnieje konieczność importu ok. 70% zapotrzebowania na włókno długie i ok. 60% na włókno krótkie, a powodem jest ograniczona ilość krajowego włókna spełniającego odpowiednie standardy jakościowe nakładane przez krajowe przędzalnie.

   Podzielając pogląd, że nie wszystkie asortymenty włókna (zwłaszcza długiego) mogą być w Polsce wyprodukowane, uważam, że większość włókna może i powinna być pozyskiwana z upraw krajowych. Perturbacje na tym rynku wynikają głównie z braku zainteresowania zakładów przetwórczych tworzeniem trwałych, opartych na partnerskich układach powiązań z rolnictwem. Dlatego też resort rolnictwa nie popiera wystąpień o zawieszenie stawek celnych w imporcie włókna na 2000 r., uznając to za działanie stymulujące wzrost powierzchni uprawy lnu i element ochrony krajowej produkcji. Pragnę jednocześnie nadmienić, że w 1999 r. negatywne stanowisko resortu rolnictwa nie zapobiegło wprowadzeniu zawieszenia stawki celnej na len międlony i trzepany oraz na pakuły.

   Przekazując powyższe wyjaśnienia, uprzejmie informuję pana marszałka, że mimo niewielkiej w ostatnich latach skali produkcji lnu wciąż występują kłopoty ze sprzedażą surowca. Ostatnio informował o tym w swojej interpelacji pan poseł Wiktor Osik.

   Z wyrazami szacunku

   Podsekretarz stanu

   Ryszard Brzezik

   Warszawa, dnia 19 kwietnia 2000 r.