Odpowiedź ministra środowiska

na interpelację nr 3777

w sprawie możliwości pomocy dla Polskiego Związku Wędkarskiego z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej

   Szanowny Panie Marszałku! Nawiązując do pisma nr DLOPiKog-4201-4201-85/00 z dnia 10 maja 2000 r., przedstawiam odpowiedź na pismo nr SPS-0202-3777/00 z dnia 19 kwietnia 2000 r. zawierające interpelację pana posła Stanisława Misztala.

   W odpowiedzi na pierwsze pytanie dotyczące możliwości zwiększenia środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przekazywanych dla Polskiego Związku Wędkarskiego wyjaśniam, co następuje:

   Zarząd NFOŚiGW na posiedzeniu w dniu 19 kwietnia 2000 r. przyznał dotację dla Polskiego Związku Wędkarskiego - Zarządu Głównego w wysokości 800 tys. zł, przeznaczoną na dofinansowanie realizacji przedsięwzięcia pod nazwą ˝Utrzymanie naturalnego stanu ichtiofauny w biocenozach rzecznych i jeziornych˝ - wniosek nr 1362/99. Pierwotnie Zarząd Główny PZW starał się o przydzielenie dotacji w wysokości 900 tys. zł. Po analizie zakresu rzeczowego złożonego wniosku oraz przeprowadzeniu negocjacji dotyczących zakresu i terminów uruchomienia poszczególnych wypłat Zarząd Główny PZW pismem nr GRW-10/1/00 z dnia 27 marca 2000 r. określił wielkość niezbędnej pomocy na poziomie 800 tys. zł. Wniosek ZG PZW został rozpatrzony pozytywnie, przyznano środki w postulowanej wysokości, a ich wypłata następować będzie w terminach uzgodnionych i potwierdzonych przez dotowanego w harmonogramie rzeczowo-finansowym.

   Jednocześnie pragnę poinformować, iż w obecnych uwarunkowaniach prawnych Zarząd NFOŚiGW nie może ingerować w rozdział środków przyznanych Zarządowi Głównemu PZW pomiędzy poszczególne jednostki organizacyjne Polskiego Związku Wędkarskiego.

   Nie może tego uczynić także minister środowiska.

   W odpowiedzi na drugie pytanie, dotyczące programów zarybień polskich rzek i zmniejszania emisji zanieczyszczeń, uprzejmie informuję, że:

   Przedmiotem działań i zainteresowania Ministerstwa Środowiska są przede wszystkim ryby objęte ochroną gatunkową oraz te, które są zagrożone wyginięciem. Instytut Rybactwa Śródlądowego w Olsztynie prowadzi obecnie, zatwierdzony przez Ministerstwo Środowiska, ˝Program Restytucji Ryb Wędrownych˝ obejmujący takie gatunki, jak: troć wędrowna i jeziorowa, certa, sieja oraz jesiotr zachodni. Efekty tego programu, przewidzianego do finansowania głównie ze środków NFOŚiGW oraz fundacji Ekofundusz, a w części dotyczącej ekspertyz naukowych także ze środków będących w dyspozycji ministra środowiska, będzie można jednak ocenić dopiero w następnych latach.

   Minister rolnictwa i rozwoju wsi, jako minister właściwy do spraw rolnictwa, to jest działu obejmującego sprawy związane z rybactwem śródlądowym i rybołówstwem morskim, a tym samym sprawy związane z zarybianiem gatunkami mającymi przede wszystkim znaczenie gospodarcze, udzielając konsultacji w sprawie odpowiedzi na przedmiotową interpelację, przekazał następujące informacje, które pozwalam sobie zacytować:

   ˝Od wielu lat ze środków budżetu państwa finansowany jest program zarybieniowy polskich obszarów morskich. W ramach prowadzonych w Polsce działań zarybieniowych do rzek leżących w zlewni Morza Bałtyckiego uwalniany jest narybek troci i łososia, w celu poprawy stanu zasobów ryb tych dwóch szlachetnych gatunków. W latach 1996-1999 do rzek: Wisły, Drwęcy, Słupi, Wieprzy, Parsęty, Łeby, Regi i Drawy wypuszczono następujące ilości smoltów troci i łososia:

rok

troć

łosoś

1996

1 151 400

116 800

1997

1 519 400

320 200

1998

1 330 700

537 800

1999

1 119 000

368 000

   Ze środków budżetu państwa na pokrycie kosztów ubiegłorocznych zarybień wydatkowano 3 462 000 zł. W budżecie państwa na rok 2000 na realizację programu zarezerwowana jest kwota 3 659 000 zł. Do końca roku 2000 do ośmiu wymienionych rzek, a także do rzeki Brdy i Wisłoki wypuszczone zostanie około 1 350 000 sztuk narybku troci oraz 400 000 sztuk smoltów łososi.

   W budżecie państwa na rok 2000 nie przewidziano żadnych środków na sfinansowanie przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi programu zarybieniowego polskich rzek. Zagadnienia zarybiania śródlądowych wód płynących uregulowane jest w przepisach ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (j.t. - DzU z 1999 r. nr 66, poz. 750). Ustawa ta nakłada na podmioty uprawnione do rybactwa obowiązek prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, zmierzającej do poprawy stanu naturalnego środowiska. Rozwiązanie przyjęte w przepisach ww. ustawy zakłada, że za utrzymanie zasobów ryb w wodach odpowiedzialny jest podmiot, który uzyskał pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód do celów rybackich. Podmiot ten powinien w operacie rybackim określić wielkość, rodzaj i częstotliwość zarybień wód, na których prowadzi gospodarkę rybacką, zgodnie z wcześniej uzyskaną opinią np. Instytutu Rybactwa Śródlądowego w Olsztynie˝.

   Jednocześnie informuję uprzejmie, że minister rolnictwa i rozwoju wsi powołał w dniu 6 marca br. Zespół ds. Zarybiania. Do udziału w pracach zespołu poproszeni zostali przedstawiciele grup zawodowych związanych z rybactwem. Opinie formułowane przez zespół wykorzystane zostaną w pracach nad założeniami programów zarybieniowych na lata następne.

   Odnosząc się do zapytania o programy zmniejszania zanieczyszczeń rzek, uprzejmie informuję, iż w Ministerstwie Środowiska przygotowany został projekt rozporządzenia w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać śródlądowe wody powierzchniowe będące środowiskiem życia ryb w warunkach naturalnych oraz w sprawie monitoringu tych wód, które to rozporządzenie będzie implementacją Dyrektywy Rady 78/659/EWG z dnia 18 lipca 1978 r. w sprawie słodkich wód wymagających ochrony lub poprawy dla zachowania życia ryb. Dyrektywa ta określa wymagania jakościowe dla dwóch kategorii wód:

   1. stanowiących środowisko życia ryb łososiowatych oraz

   2. stanowiących środowisko życia ryb karpiowatych; określa także sposób monitorowania takich wód dla oceny, czy odpowiadają wymaganym warunkom. Ponadto dyrektywa ta obliguje państwa członkowskie Wspólnot Europejskich do wyznaczenia wód, należących do podanych wyżej kategorii, wymagających ochrony lub poprawy, dla zachowania życia ryb, i ustanowienia programów zmniejszania ich zanieczyszczeń tak, aby wyznaczone wody osiągnęły w sposób trwały pożądany stan czystości. Projektowane rozporządzenie stanowić ma jeden z aktów wykonawczych do nowej ustawy Prawo wodne.

   Pozwalam sobie wyrazić nadzieję, że niniejsza odpowiedź wyczerpująco omawia zagadnienia poruszane w interpelacji. Jednocześnie przepraszam za dłuższy, niż wynika to z obowiązujących przepisów i zwyczajów, czas przygotowywania odpowiedzi. Było to spowodowane złożonością poruszanej problematyki obejmującej działania dwu resortów: środowiska i rolnictwa i wynikającą z niej koniecznością uzgadniania stanowisk.

   Z poważaniem

   Minister

   Antoni Tokarczuk

   Warszawa, dnia 31 maja 2000 r.