Odpowiedź prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast

- z upoważnienia prezesa Rady Ministrów -

na interpelację nr 387

w sprawie finansowania i kredytowania budownictwa mieszkaniowego w Polsce

   Odpowiadając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów na interpelację panów posłów Marka Dyducha i Czesława Pogody z dnia 19 marca br. w sprawie sposobu finansowania i kredytowania budownictwa mieszkaniowego w Polsce, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

   Zagadnienia związane z finansowaniem i kredytowaniem budownictwa mieszkaniowego w Polsce są jedną z najważniejszych kwestii, która powinna zostać uwzględniona przy określaniu kierunków dalszej polityki mieszkaniowej państwa. Projekt takiego dokumentu pt. ˝Gospodarka przestrzenna, nieruchomości, mieszkania, budownictwo mieszkaniowe - strategia˝ został przez Urząd Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast opracowany. Materiał ten przygotowywany jest pod obrady Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów i ewentualnie Rady Ministrów, a po odpowiednich zmianach i korektach stanowić będzie podstawowy dokument kształtujący politykę Urzędu w najbliższych latach. Projekt ten zawiera m.in. kierunki działań dotyczące tworzenia warunków harmonijnego rozwoju przestrzennego, efektywnego inwestowania w nieruchomości na warunkach rynkowych, a także stabilnego sytemu wspomagania przez państwo mieszkalnictwa i budownictwa mieszkaniowego.

   Doceniając zależność pomiędzy szybkim rozwojem budownictwa mieszkaniowego a dynamicznym rozwojem gospodarki oraz poprawą bytu materialnego polskich rodzin, w projekcie tym zaproponowano podjęcie niezbędnych działań zmierzających do zdynamizowania rozwoju tego sektora budownictwa.

   Należy zaznaczyć jednak, że obecnie w Polsce mieszkanie jest dobrem bardzo drogim, niedostępnym dla wielu osób, zwłaszcza o niskich dochodach. Dominuje typ mieszkania własnościowego, które dotychczas praktycznie stanowiło jedyną drogą do pozyskania własnego mieszkania. Podaż mieszkań na wynajem, w tym realizowanych przez towarzystwa budownictwa społecznego, jak również spółdzielnie mieszkaniowe, jest o wiele za niska w stosunku do występujących w tym zakresie potrzeb.

   Polityka mieszkaniowa musi być zorientowana na wybrane grupy obywateli. Bez uwzględnienia bowiem zróżnicowanego poziomu dochodów ludności i uruchomienia różnych dróg pozyskiwania mieszkań oraz różnych sposobów wspomagania przez państwo obywateli w zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych nie będzie można mówić o szybkim rozwiązaniu kwestii mieszkaniowej w Polsce. Z tych względów różne formy pomocy państwa, w tym finansowej, wspierania pozyskiwania nowych mieszkań powinny być skierowane do różnych gospodarstw domowych, przystosowane do ich poziomu zamożności i specyficznych potrzeb. Dlatego też potrzebna jest korekta dotychczasowych systemów pomocy państwa i uzupełnienie ich nowymi oddziałującymi na te grupy ludności, które dotychczas nie są w stanie zapewnić sobie samodzielnych mieszkań.

   Jednocześnie, ponieważ zasadniczy wpływ na pozyskiwanie mieszkań ma ogólna kondycja gospodarki państwa i wzrost dochodów gospodarstw domowych, konieczne jest dla poprawy koniunktury budowlanej zwiększanie środków na finansowanie budownictwa mieszkaniowego, przy jednoczesnym usuwaniu barier ograniczających podaż nowych mieszkań, co spowodowałoby po pewnym czasie wzrost dochodów ludności oraz budżetu państwa z tytułu zwrotu wydatkowanych środków publicznych, które będzie można wykorzystać na dalsze wspieranie rozwoju mieszkalnictwa.

   Przekazując w załączeniu projekt omawianego dokumentu*), chciałbym jednak podkreślić jego wstępny, roboczy charakter i potrzebę dalszych prac nad zaproponowanymi rozwiązaniami, w tym również z udziałem przedstawicieli parlamentu.

   Prezes Urzędu Mieszkalnictwa

   Sławomir Najnigier

   Warszawa, dnia 16 kwietnia 1998 r.