Odpowiedź ministra skarbu państwa

na ponowną interpelację posła Wiesława Kaczmarka

na interpelację nr 399

w sprawie polityki personalnej ministra skarbu państwa w przedsiębiorstwach sektora publicznego

   W związku z ponowną interpelacją pana posła w sprawie polityki personalnej prowadzonej przez ministra skarbu państwa w przedsiębiorstwach sektora publicznego uprzejmie informuję pana posła, iż przede wszystkim daleko mi do uprawiania ˝twórczości literackiej z pogranicza drwiny i żartów˝, a szczególnie w stosunku do pana posła mającego tak ogromne doświadczenie w realizacji tzw. polityki właścicielskiej w czasie wykonywania obowiązków ministra przekształceń własnościowych i posiadającego tak ogromną wiedzę w zakresie funkcjonowania prowadzonego przeze mnie resortu. W związku z tym zdziwiony jestem, że pan poseł w okresie, kiedy był ministrem przekształceń własnościowych, nie był zorientowany co do możliwości informacyjnych swojego urzędu, a więc informuję pana posła, iż ewidencja prowadzona przez MPW obejmowała jedynie kandydatów na członków rad nadzorczych jednoosobowych spółek skarbu państwa.

   Sporządzenie wykazu, o którym mowa w pańskiej interpelacji, wymagało uruchomienia systemu ewidencjonowania wszelkich zmian w radach nadzorczych. Między innymi wprowadzona przeze mnie zmiana struktury organizacyjnej ministerstwa stworzyła warunki do powstania bazy członków rad nadzorczych w poszczególnych departamentach wykonujących funkcje właścicielskie. W załączeniu przesyłam panu posłowi wykazy dokonanych zmian personalnych w składach rad nadzorczych spółek z udziałem skarbu państwa i przedsiębiorstw państwowych od 1 listopada 1997 r. do chwili obecnej.*)

   Niestety trudno jest mi odnieść się co do planowanych zmian w sektorze przedsiębiorstw, gdyż każda wprowadzana zmiana dokonywana jest w przypadku stwierdzenia naruszenia przez naszych reprezentantów przede wszystkim interesu skarbu państwa i braku należytej staranności przy wykonywaniu swoich obowiązków ustawowych. A więc nie jestem w stanie na dzień dzisiejszy przewidzieć, jakie będą zachowania poszczególnych osób sprawujących te funkcje.

   Odnosząc się do pkt. 2 pańskiego wystąpienia, mogę tylko uzupełnić swoją poprzednią odpowiedź o informację, że rada nadzorcza w spółce prawa handlowego reprezentuje akcjonariusza i akcjonariusz ma prawo dokonywania zmian swoich reprezentantów, jeżeli uzna, iż wymaga tego interes spółki i akcjonariusza. W moim przypadku dotyczy to interesu państwowych osób prawnych i skarbu państwa. Większość zmian dokonanych w czasie trwania kadencji przeprowadzona została celem wzmocnienia nadzoru, natomiast zmiany personalne po zakończeniu kadencji dają możliwość uczestnictwa w radach nadzorczych większej liczbie osób, które legitymują się zdanym egzaminem dla kandydatów na członków rad nadzorczych spółek z udziałem skarbu państwa.

   Odnośnie do pkt. 3 interpelacji podtrzymuję swoje stanowisko, gdyż mam prawo jako minister skarbu państwa podejmowania decyzji w indywidualnych, szczególnie uzasadnionych przypadkach.

   Co do pkt. 4 pańskiej interpelacji, sądzę, iż znana jest panu posłowi treść przepisów wykonawczych do ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 września 1997 r. (DzU nr 110, poz. 718), którego postanowienia mają zastosowanie do członków rad nadzorczych spółek, w których skarb państwa jest jedynym akcjonariuszem. Tak jak zaznaczałem w poprzedniej odpowiedzi, przypadki, o których pisze pan poseł (powoływanie do rad nadzorczych osób, które nie spełniają wymogów wyżej wymienionego rozporządzenia), mogły mieć miejsce jedynie przed datą decyzji, którą wydałem, tj. przed 5 maja br.

   W pkt. 5 interpelacji jest prośba o przedstawienie różnic w polityce właścicielskiej wobec jednoosobowych spółek, spółek z udziałem skarbu państwa i przedsiębiorstw państwowych. Sposób realizacji polityki jest ściśle uzależniony od uregulowań prawnych, którym podlegają wymienione podmioty. Jeżeli pan poseł dostrzega konflikt interesów przy prywatyzacji kapitałowej w przypadku desygnowania pracownika do rady nadzorczej prywatyzowanej spółki zajmującego się jednocześnie prywatyzacją tej spółki, to podobne przypadki miały również miejsce w okresie sprawowania urzędu przez pana posła i chyba powinny być traktowane jako element wzmacniający nadzór właścicielski. Co do innych przywołanych przypadków łączenia funkcji, proszę pana posła o informację z przytoczeniem konkretnych przykładów, ponieważ na dzień dzisiejszy ich nie potwierdzam.

   Pozostając z szacunkiem dla pana posła, pragnę przeprosić za zwłokę w udzieleniu odpowiedzi.

   Minister

   Emil Wąsacz

   Warszawa, dnia 4 listopada 1998 r.