Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

- z upoważnienia prezesa Rady Ministrów -

na interpelację nr 4505

w sprawie dostaw gazu norweskiego do Polski oraz wyboru inwestora zagranicznego na budowę gazociągu

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo DSPR 4401-467/00 z dnia 25 sierpnia br. dotyczące interpelacji posła Ireny Marii Nowackiej w sprawie dostaw gazu norweskiego do Polski, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów, przedstawiam następujące wyjaśnienia:

   Polityka dywersyfikacji źródeł zaopatrzenia Polski w gaz, którą obecnie realizuje rząd RP, została określona w przyjętych przez Radę Ministrów w dniu 22 lutego 2000 r. ˝Założeniach polityki energetycznej Polski do 2020 r.˝. Zgodnie z tym dokumentem istnieje konieczność poszukiwania źródeł dostaw gazu z importu. Zróżnicowanie tych źródeł, rozumiane jako bezpośrednie infrastrukturalne połączenie z przynajmniej dwoma zagranicznymi złożami gazu ziemnego za pomocą rurociągów przesyłowych, przekraczających granice państwa, wymaga importu gazu również z Europy Zachodniej.

   Zgodnie z umową z partnerem norweskim (tzw. mały kontrakt) 0,5 mld m3 gazu norweskiego będzie dostarczane do Polski poprzez system gazociągów do roku 2006. Dostawy rozpoczną się od dnia 1 października 2000 r. wielkością 200 mln m3 i wzrosną w roku 2001 do planowanej wielkości 0,5 mld m3 gazu. Rozpoczęcie realizacji dostaw norweskiego gazu z ˝małego kontraktu˝ umożliwiło znaczne przyspieszenie prac związanych z przygotowaniami do podpisania tzw. dużego kontraktu z GFU/Statoil na dostawy do Polski 5 mld m3 gazu norweskiego nowym rurociągiem, łączącym bezpośrednie norweskie złoża gazu na Morzu Północnym z polskim wybrzeżem w Niechorzu. Zgodnie z zasadami stosowanymi przez eksporterów gazu ziemnego, dostarczają oni gaz do punktu odebrania na granicy importera, wykonując odpowiednią inwestycję rurociągową. W przypadku podpisania umowy handlowej na import gazu z Norwegii gazociąg do Niechorza będzie realizowany przez stronę norweską.

   Deklarację w tej sprawie podpisali premierzy Polski i Norwegii w lipcu br.; zgodnie z nią odpowiedni kontrakt na dostawę gazu powinien zostać podpisany do końca bieżącego roku. Rozmowy prowadzą upoważnione podmioty obu stron, tj. Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo SA oraz Statoil. Do czasu zakończenia tych rozmów nie można mówić o parametrach techniczno-ekonomicznych gazociągu, gdyż nie jest znany ostateczny przebieg trasy. Pragnę jednocześnie poinformować, że do czasu podpisania umowy handlowej z Norwegią oraz ostatecznego wyboru trasy nie jest możliwe porównanie ekonomicznej konkurencyjności projektów, niezależnie od różnej ich wagi z punktu widzenia bezpieczeństwa energetycznego państwa.

   Z wyrazami szacunku

   Sekretarz stanu

   Bernard Błaszczyk

   Warszawa, dnia 12 września 2000 r.