Odpowiedź sekretarza stanu

w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

- z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 4817

w sprawie reorganizacji okręgowych stacji hodowli zwierząt

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pisma pana marszałka z dnia 12 października 2000 r. znak SPS-0202-2569/00 oraz z 13 października 2000 r. znak SPS-0202-4817/00, w nawiązaniu do zapytania i interpelacji posła na Sejm RP pani Zdzisławy Kobylińskiej w sprawie planów reorganizacji służb hodowlanych w Polsce i związanej z tym likwidacji Okręgowej Stacji Hodowli Zwierząt w Olsztynie, uprzejmie wyjaśniam i informuję, co następuje.

   Obecne zmiany i przekształcenia Centralnej Stacji Hodowli Zwierząt i jej oddziałów, a zarazem całego sektora usług w hodowli, realizują przepisy ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (DzU nr 123, poz. 774, z późn. zm.), a w szczególności art. 6, nakazujący ministrowi rolnictwa utworzenie w drodze rozporządzenia jednostki organizacyjnej o zasięgu krajowym, która będzie prowadzić ocenę wartości użytkowej lub hodowlanej zwierząt oraz gromadzić i przechowywać dane związane z oceną, a także art. 37, który stanowi, że w oparciu o część mienia będącego w zarządzie CSHZ lub jej oddziałów zostaną powołane jednoosobowe spółki skarbu państwa, utworzone w celu prowadzenia działalności w zakresie sztucznego unasienniania zwierząt. W związku z powyższym jeszcze w bieżącym roku zostanie dokonana likwidacja Centralnej Stacji Hodowli Zwierząt, tak aby od początku 2001 r. w jej miejsce powołać Krajowe Centrum Hodowli Zwierząt oraz jednoosobowe spółki skarbu państwa, a cały sektor mógł zacząć działać w nowych strukturach.

   Jednocześnie najważniejszym celem strategicznym jest uspołecznienie hodowli i przekazanie realizacji większości zadań bezpośrednio hodowcom. W oparciu o przepisy ww. ustawy bez przeszkód można przekazać prowadzenie ksiąg zwierząt hodowlanych w ręce związków hodowców, jeżeli tylko złożą odpowiedni wniosek i zgodnie z art. 14 ust. 2 przedstawią krajowy program hodowlany, wzorzec rasy lub odmiany, sposób identyfikacji zwierząt oraz zakres informacji o zwierzętach wpisywanych do księgi. Również ocena wartości użytkowej zwierząt może być przekazana na mocy rozporządzenia związkom i organizacjom rolniczym, do czego upoważnia ministra rolnictwa art. 8 pkt 1 ww. ustawy. Proces uspołecznienia hodowli będzie można uznać za zakończony, gdy organizacje hodowców będą realizować wszystkie podstawowe zadania i decydować o kierunku rozwoju hodowli, a hodowcy i producenci uzyskają większościowe udziały w sprywatyzowanych stacjach unasienniania zwierząt. Obecne przekształcenia stanowią kolejny krok na tej drodze.

   Jak zawsze w takich wypadkach jest miejsce na dialog o kształcie organizacyjnym tworzonych jednostek. Obecna dyskusja skoncentrowała się wokół wewnętrznej organizacji Krajowego Centrum Hodowli Zwierząt, a zwłaszcza liczby i usytuowania poszczególnych oddziałów terenowych. Struktura organizacyjna Krajowego Centrum musi pogodzić dwa nadrzędne cele. Z jednej strony powinna zapewnić sprawne świadczenie usług oraz wygodny i bezpośredni kontakt pomiędzy rolnikami a terenowymi oddziałami centrum, a z drugiej zminimalizować koszty działalności, które wobec skromnych środków budżetowych są przenoszone na ceny usług.

   W wyniku reorganizacji CSHZ polegającej na redukcji liczby okręgowych stacji z 16 do 6 przeprowadzonej w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 30 czerwca 2000 r. zatrudnienie w OSHZ zmniejszyło się o 154 etaty, co dało szacunkowe oszczędności w kwocie ok. 2 532 000 zł, natomiast w analogicznym okresie zatrudnienie w całej organizacji zmniejszyło się o 589 etatów, co dało oszczędności ok. 10 716 000 zł. Zmniejszona liczba etatów administracyjnych powoduje zmniejszone zapotrzebowanie na powierzchnie biurowe, sprzęt, koszty utrzymania biur i inne, co w konsekwencji przynosi dalsze oszczędności. Równocześnie na reorganizacji nie ucierpiała w żaden sposób obsługa hodowców, ponieważ niezmiennie podstawową komórką obsługującą i współpracującą z hodowcą jest rejon zootechnika oceny i selekcjonera i bez względu na liczbę oddziałów zootechnik oceny i selekcjoner pracuje i świadczy usługę zawsze w tym samym miejscu - bezpośrednio w gospodarstwie hodowcy. Wprowadzenie nowoczesnej techniki informatycznej i rozwój łączności zasadniczo przypieszyły obieg informacji. Obecnie wyniki z oceny wartości użytkowej hodowca otrzymuje już w ciągu 3 do 7 dni od daty wykonania usługi. Jednak wprowadzenie niezbędnej nowoczesnej techniki obliczeniowej do hodowli zwierząt jest związane z kosztami, które mogą być finansowane środkami zaoszczędzonymi poprzez ograniczenie kosztów administracyjnych, co jest związane ze zmniejszaniem liczby oddziałów.

   Redukcja z 6 do 3 liczby regionów hodowlanych jest spowodowana dążeniem do dalszego zmniejszania nakładów na techniczną obsługę hodowli zwierząt, co w świetle dotychczasowych doświadczeń uważam za realne. Jednocześnie zostanie zachowany cały potencjał służący bezpośrednio obsłudze rolników (laboratoria oceny mleka, sieć komputerowa, bazy danych itd.) w taki sposób, aby dorobek centralnej stacji mógł służyć hodowli również po jej uspołecznieniu.

   Zaplecze techniczne i kadra zlokalizowana obecnie w OSHZ Olsztyn w nowych strukturach będzie nadal służyć hodowcom, z tą różnicą, że zostanie zmniejszone obciążenie wynikające z kosztów związanych z funkcjonowaniem odrębnego oddziału w Olsztynie. W związku z tym dla hodowców zmiana organizacyjna nie będzie odczuwalna, natomiast pozwoli na ograniczenie podwyżek opłat za ocenę wartości użytkowej.

   Z poważaniem

   Sekretarz stanu

   Zbigniew Chrzanowski

   Warszawa, dnia 3 listopada 2000 r.