Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

- z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 498

w sprawie osłon socjalnych dla pracowników górnictwa siarki

   W związku z interpelacją pana posła Władysława Stępnia, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów, w porozumieniu z ministrami: finansów, pracy i polityki socjalnej oraz skarbu państwa przedkładam stanowisko w sprawie osłon socjalnych dla pracowników górnictwa siarki.

   Jak informowałem w odpowiedzi z dnia 28 kwietnia br. (znak PP7/TM/1657/98/1130w) na wcześniejszą interpelację pana posła Władysława Stępnia i grupy posłów w sprawie zagrożeń ekologicznych i opóźnień w likwidacji odkrywkowych kopalń siarki, rząd przywiązuje dużą wagę do sprawnego przeprowadzenia procesu restrukturyzacji przemysłu siarkowego, w tym szczególnie do rozwiązania problemu zagrożenia bezrobociem.

   W jesieni 1997 r. rząd polski ustanowił na terenie woj. tarnobrzeskiego Tarnobrzeską Specjalną Strefę Ekonomiczną Wisło-San-Park.

   Strategicznym celem społeczno-gospodarczym utworzenia strefy, określonym w poszczególnych obszarach, jest utworzenie łącznie około 11 000 nowych miejsc pracy. Utworzona strefa ekonomiczna przyczyni się do rozwiązania problemu restrukturyzacji obszaru przemysłowego woj. tarnobrzeskiego, zagospodarowania majątku w postaci działek gruntowych, budynków i budowli, w tym terenów kopalń siarki w Tarnobrzegu i w Grzybowie.

   Restrukturyzacja przemysłu siarkowego prowadzona jest z dużym zaangażowaniem środków budżetu państwa na pokrycie kosztów likwidacji wyeksploatowanych i częściowo wyeksploatowanych kopalń.

   Proces likwidacji rozłożony został na kilka lat, a realizację tego procesu prowadzą pracownicy zatrudnieni wcześniej w przemyśle wydobywczym siarki, w związku z czym jest czas na stopniowe organizowanie nowych miejsc pracy.

   Likwidacja kopalń ˝Machów˝, ˝Grzybów˝ i wydzielonej do likwidacji części kopalni ˝Jeziórko˝ kosztowała w roku 1995 - 40 059 tys. zł, w roku 1996 - 50 188 tys. zł, w roku 1997 - 84 100 tys. zł, w roku 1998 - 67 000 plus 10 000 przeniesione z rezerwy celowej zgodnie z wnioskiem sejmowej Komisji Gospodarki.

   W sprawie wniosku o objęciu osłonami socjalnymi z tytułu urlopów górniczych, zasiłków socjalnych i jednorazowych wypłat dla pracowników górnictwa uprzejmie informuję, że zgodnie z zapisem zawartym w ustawie budżetowej na 1998 r. (DzU nr 28 z 9 marca 1998 r.) osłony socjalne dotyczą pracowników zatrudnionych pod ziemią. Przyjęcie propozycji związków i posła Władysława Stępnia wymagałoby stosownych zmian w ustawie budżetowej, co oceniam jako niemożliwe.

   Uprzejmie informuję natomiast, że w Ministerstwie Gospodarki trwają prace nad utworzeniem zespołu międzyresortowego z udziałem zainteresowanych resortów i władz lokalnych. Zadaniem zespołu będzie opracowanie kompleksowego programu naprawczego dla przemysłu wydobywczego siarki zawierającego m.in. propozycje koncentracji prac likwidacyjnych i dalszego zracjonalizowania wykorzystania środków budżetowych.

   Propozycje restrukturyzacyjne poza przemysłem wydobywczym siarki uwzględniać będą inne zlokalizowane w regionie sektory gospodarki, w których zachodzą głębokie zmiany strukturalne, w tym restrukturyzacja zatrudnienia. Do pracy w zespole zaproszeni zostaną, jak zwykle przy rozpatrywaniu problemów regionalnych i branżowych, reprezentanci zainteresowanych branż.

   Podsekretarz stanu

   Jan Szlązak

   Warszawa, dnia 10 czerwca 1998 r.