Interpelacje Poselskie

1989 - 2005

Odpowiedź na interpelację w sprawie wstrzymania bezcłowego importu zbóż oraz uproszczenia zasad kredytowania rolnictwa

Odpowiedź ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej

na interpelację nr 521

w sprawie wstrzymania bezcłowego importu zbóż oraz uproszczenia zasad kredytowania rolnictwa

   W związku z interpelacją pani poseł Zofii Wilczyńskiej przesłaną przy piśmie z dnia 28 kwietnia 1998 r. znak SPS-0202-521/98 uprzejmie informuję, że trwałym systemowym zmianom w rolnictwie i jego otoczeniu służyć ma realizacja przyjętej przez rząd i zaprezentowanej Sejmowi ˝Średniookresowej strategii rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich˝. Dokument ten, aktualnie rozwijany i konkretyzowany w strategie cząstkowe, ma na celu w pierwszej kolejności zwiększenie opłacalności produkcji rolnej oraz poprawę warunków pracy i życia ludności wiejskiej i rolniczej. Służyć temu mają z jednej strony zwiększenie efektywności produkcji, m.in. poprzez postęp biologiczny i technologiczny, a z drugiej strony stabilizacja rynku rolnego oraz ochrona rynku krajowego zgodnie z traktatami międzynarodowymi. Przewiduje się wspieranie przez państwo inwestycji modernizacyjnych rolnictwa i jego otoczenia, a także wspomaganie rozwoju małej i średniej przedsiębiorczości, turystyki na wsi oraz infrastruktury wiejskiej (jak: wodociągi, kanalizacja, gazownictwo, modernizacja dróg wiejskich). Dostosowywane do potrzeb, zwłaszcza regionalnych, będą programy edukacyjne. Zasadniczym czynnikiem poprawy sytuacji dochodowej rolnictwa będzie wprowadzenie spójnego systemu podatkowego, wpływającego na obniżenie kosztów zakupu środków produkcji (paliwa, energia elektryczna, materiały budowlane), poprzez zwrot podatku od towarów i usług (VAT), np. zawartego w cenie paliwa rolniczego w wysokości 22%, jak również przez:

   - utrzymanie systemu ulg i zwolnień w podatku rolnym dla rolników podejmujących inwestycje,

   - nieobejmowanie podatkiem dochodowym gospodarstw prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą,

   - przygotowanie spójnego systemu ulg w podatku dochodowym dla podmiotów podejmujących działalność i tworzących nowe miejsca pracy na wsi,

   - kontynuowanie starań o rozszerzenie ulg podatkowych na benzynę bezołowiową z dodatkiem spirytusu etylowego, przy produkcji którego wykorzystywane są nadwyżki surowców rolnych,

   - utrzymanie systemu dotowania: postępu biologicznego, jednostek badawczo-rozwojowych w obszarze rolnictwa, wdrażanie sytemu rachunkowości w gospodarstwach rolnych, produkcji i transportu wapna nawozowego itd.

   Aktualnie powołany decyzją ministra finansów zespół opracowuje założenia ww. systemu podatkowego. Przewiduje się, że wprowadzenie podatku VAT w rolnictwie nastąpi w połowie 1999 r.

   W celu usprawnienia kredytowania i zwiększenia dostępności rolników do preferencyjnych kredytów na modernizację swoich gospodarstw, w tym na zakup ciągników i maszyn rolniczych, zarządzeniem prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr 29/96 z dnia 11 września 1996 r. wprowadzony został wzór uproszczonego planu przedsięwzięcia inwestycyjnego dla podmiotów ubiegających się o kredyt inwestycyjny z dopłatami do oprocentowania ze środków agencji w kwocie do 50 tys. zł. Wzór ten uzyskał także akceptację banków współpracujących z agencją i aczkolwiek nie jest obowiązujący (gdyż rolnik może przedłożyć w banku pełną analizę ekonomiczno-finansową), umożliwia osobom ubiegającym się o preferencyjne kredyty samodzielne sporządzenie planu przedsięwzięcia inwestycyjnego.

   Podobnie jak w przypadku kredytów inwestycyjnych, podstawowym warunkiem uzyskania preferencyjnych kredytów obrotowych jest posiadanie przez kredytobiorcę zdolności kredytowej i spełnienie warunków określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie szczegółowych zasad, zakresu i trybu udzielania dopłat do oprocentowania kredytów na cele rolnicze (DzU nr 19, poz. 92 z późn. zm.). Procedury związane z uruchomieniem kredytów obrotowych określają same banki, a mają na celu zabezpieczenie spłaty kwoty głównej wraz z odsetkami.

   Wielkość uruchamianej corocznie preferencyjnej linii kredytowej na cele rolnicze, tj. na zakup rzeczowych środków obrotowych do produkcji, uzależniona jest bezpośrednio od kwoty środków budżetowych przewidzianych w ustawie budżetowej na dopłaty do oprocentowania tych kredytów.

   W projekcie budżetu na 1998 r., przygotowanym przez rząd koalicji SLD-PSL, kwota wydatków budżetowych na dopłaty do oprocentowania kredytów obrotowych na cele rolnicze została ustalona na bardzo niskim poziomie, tj. zapewniającym praktycznie tylko pokrycie skutków finansowych z tytułu kredytów udzielonych w 1997 r. na zakup środków do produkcji rolnej i na skup surowców rolnych.

   Powyższe założenia stwarzały poważne zagrożenie znacznego ograniczenia w 1998 r. preferencyjnych kredytów obrotowych dla rolników oraz zaprzestania udzielania nowych kredytów preferencyjnych dla podmiotów przetwórstwa spożywczego skupujących surowce rolne.

   W wyniku podjętych wielokierunkowych działań, w tym m.in.:

   - przyjęcia normy kredytów dla rolników na poziomie równowartości 6 q żyta na 1 ha UR (rozporządzenie Rady Ministrów z 25 listopada 1997 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad, zakresu i trybu udzielania dopłat do oprocentowania kredytów na cele rolnicze - DzU nr 144, poz. 964),

   - obniżenia przez parlament górnej granicy oprocentowania kredytów bankowych na cele rolnicze przez obniżenie marż bankowych z 1,2 stopy redyskontowej weksli do 1,15 (ustawa z 4 grudnia 1997 r. o zmianie ustawy o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych - DzU nr 158, poz. 1044) i dalszego obniżenia tych marż z inicjatywy Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w negocjacjach z bankami, przeprowadzonymi przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (do 1,11),

   - zwiększenia przez parlament kwoty środków budżetowych na dopłaty do oprocentowania kredytów na cele rolnicze, przewidzianych na 1998 r. w projekcie ustawy budżetowej,

   sytuacja w zakresie dostępności w 1998 r. do preferencyjnych kredytów obrotowych dla gospodarstw rolnych poprawiła się, lecz nie jest wolna od napięć.

   W pierwszej kolejności środki budżetowe będą skierowane na dopłaty do oprocentowania kredytów zaciągniętych w 1997 r. na zakup rzeczowych środków obrotowych do produkcji rolnej oraz na skup i przechowywanie produktów rolnych z ubiegłorocznych zbiorów, aby zapewnić wywiązanie się ze zobowiązań wynikających z już podpisanych umów.

   Dostępność do nowo uruchamianych w br. kredytów dla rolników na zakup rzeczowych środków obrotowych do produkcji rolnej, w równowartości 6 q żyta, tj. obecnie 225,9 zł/ha, będzie nie mniejsza niż w 1997 r.

   Równolegle z zastosowaniem różnych instrumentów ekonomicznych przewiduje się wykorzystanie instrumentów o charakterze socjalnym, np.: rekompensaty dla rolników rezygnujących z pracy w rolnictwie, wcześniejsze emerytury, znowelizowanie systemu ubezpieczeń społecznych.

   W sprawie ochrony rynku rolnego przed nadmiernym bezcłowym importem zbóż resort rolnictwa i gospodarki żywnościowej podjął następujące działania:

   1. W imporcie zbóż podstawowych z dniem 1 lipca 1997 r. zostały przywrócone stawki celne do poziomu 20% oraz w imporcie z Czech, Słowacji, Węgier, Rumunii i Litwy do poziomu 15%. Zmiany te dotyczyły cła autonomicznego oraz stawek preferencyjnych (m.in. wynikających z protokołu dodatkowego nr 3 umowy CEFTA). Tylko na pszenicę twardą (durum) została zawieszona stawka celna do poziomu 3%.

   2. Z powodu zakłóceń na krajowym rynku zbóż paszowych, wynikających z nadmiernego importu kukurydzy z Węgier po niskich cenach (art. 14 umowy CEFTA), z dniem 1 stycznia 1998 r. przywrócono 10% stawkę celną w imporcie kukurydzy siewnej z Węgier, a od 12 lutego 1998 r. zostały wycofane koncesje w imporcie kukurydzy z Czech i Słowacji. Równocześnie przywrócono 20% stawkę celną na kukurydzę pozostałą (paszową). Od 16 kwietnia br. wprowadzono kontyngent na import z Węgier kukurydzy siewnej w wysokości 1300 ton po zerowej stawce celnej.

   3. Kierownictwo Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej 31 marca 1998 r. podtrzymało swoje negatywne stanowisko z listopada ub.r. w sprawie ustanowienia bezcłowego kontyngentu na import rzepaku do 30 czerwca 1998 r.

   4. W nowych rozporządzeniach ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej w sprawie określenia wykazu towarów rolnych przywożonych z zagranicy, na które mogą być nałożone opłaty celne dodatkowe (rozporządzenie skierowane do publikacji) oraz w sprawie określenia wielkości progowej i ceny progu dla towarów rolnych przywożonych z zagranicy, wszystkie podstawowe zboża (pszenica, żyto, jęczmień, owies) objęte będą w 1998 r. monitorowaniem importu. Rozporządzenie to zostało skierowane do uzgodnień międzyresortowych. Zakłada się w nim wprowadzenie przez Ministerstwo Gospodarki dodatkowej opłaty celnej na dany produkt po przekroczeniu przez import wielkości progowej lub importu, po cenach niższych od ceny progu, na wniosek ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej. Zgodnie z ustawą z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędzie ministra gospodarki (DzU nr 106/96, poz. 490) resort rolnictwa wnioskuje jedynie o wprowadzenie stosownych regulacji cenowych, natomiast za kształtowanie polityki taryfowej i pozataryfowej odpowiedzialne jest Ministerstwo Gospodarki.

   W rezultacie podjętych działań w ostatnich miesiącach 1997 r. odnotowano wyraźną poprawę salda obrotów towarów rolno-spożywczych. Nastąpiło to głównie na skutek ograniczenia importu, zwłaszcza takich produktów, jak: zboża (import w porównaniu z 1996 r. uległ redukcji aż o 63%), produkty przemysłu młynarskiego, słód, skrobia, nasiona roślin oleistych, cukier i wyroby cukiernicze. Z wstępnych danych za pierwsze miesiące 1998 r. wynika, że trend poprawy bilansu handlowego towarów rolno-spożywczych nadal występuje.

   Ponieważ przedmiotem zainteresowania pani poseł jest także problem bezrobocia na terenie woj. koszalińskiego, równocześnie informuję, że mimo trudności finansowych utrzymano w 1998 r. dopłaty do kredytów na przedsięwzięcia inwestycyjne tworzące nowe, stałe miejsca pracy w działalnościach pozarolniczych na terenach gmin wiejskich i miejsko-wiejskich realizowane za pośrednictwem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Uznano, że ta forma pomocy państwa ma priorytetowe znaczenie dla rozwoju obszarów wiejskich, szczególnie w warunkach braku możliwości udzielania nieoprocentowanych pożyczek na ten cel, a ponadto cechuje ją duża efektywność. Adresatami kredytu są osoby fizyczne i prawne prowadzące lub podejmujące działalność gospodarczą na terenach gmin wiejskich i miejsko-wiejskich. Kwota kredytu objętego dopłatami nie może przekroczyć 60% wartości nakładów inwestycyjnych na przedsięwzięcie (nie więcej niż 2 mln zł), przy czym w wyniku realizacji inwestycji musi nastąpić wzrost zatrudnienia co najmniej o jedną osobę na każde 25 tys. zł udzielonego kredytu. Maksymalny okres, na jaki może być udzielony kredyt, wynosi 6 lat, z możliwością karencji w spłacie do 1 roku. Oprocentowanie dla kredytobiorcy ustalone jest w wysokości 0,75 stopy redyskonta weksli, aktualnie - 15,31%. Służby rolne i szkoły rolnicze prowadzą wspierane z budżetu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa szkolenia na rzecz przygotowania do pracy poza rolnictwem. Kontynuowane jest także współfinansowanie przez agencję przedsięwzięć w zakresie podnoszenia kwalifikacji zawodowych rolników, doradztwa i informacji w rolnictwie.

   W bieżącym roku planowane jest uruchomienie ze środków Funduszu Pracy pożyczek na tworzenie nowych miejsc pracy dla bezrobotnych zamieszkałych na terenie gmin wiejskich i miejsko-wiejskich, a także miast do 20 tys. mieszkańców. Ustawą z dnia 21 lutego 1997 r. o zmianie ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz o zmianie niektórych ustaw (DzU nr 41, poz. 255) dokonana została między innymi zmiana w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (DzU z 1997 r. nr 25, poz. 128 z późn. zm.). Zgodnie z wprowadzoną zmianą środki Funduszu Pracy mogą być przekazywane Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w celu udzielania pożyczek na utworzenie miejsc pracy dla bezrobotnych zamieszkałych na terenie gmin wiejskich, miejsko-wiejskich, a także w miastach do 20 tys. mieszkańców. Obecnie trwają prace legislacyjne nad projektem rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych zasad udzielania tych pożyczek, wysokości ich oprocentowania i warunków spłaty oraz rozliczania się Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z otrzymanych na ten cel środków.

   Z uwagi na trwające uzgodnienia resortowe trudno jest aktualnie przesądzić, jakie zasady będą obowiązywały przy udzielaniu ww. pożyczek. Niemniej jednak przygotowane projekty zakładają ich niskie oprocentowanie (prawdopodobnie na poziomie 7-8% rocznie), co spowoduje, że ta forma pomocy państwa może mieć istotne znaczenie w procesie zwalczania bezrobocia i może przyczynić się do rozwoju małej przedsiębiorczości na terenach wiejskich.

   Europejski Fundusz Rozwoju Wsi Polskiej rozpoczął akcję kredytowania przedsięwzięć w zakresie małej przedsiębiorczości. Przedmiotem kredytowania mogą być nakłady inwestycyjne związane z uruchomieniem nowych lub rozwojem istniejących przedsięwzięć gospodarczych w zakresie małej przedsiębiorczości na terenach wiejskich lub w miastach do 10 tys. mieszkańców, ze szczególną preferencją dla gmin uznanych za zagrożone wysokim bezrobociem strukturalnym, w tym zwłaszcza dla rejonów byłych ppgr, obejmujące:

   - zakup, budowę, rozbudowę, modernizację lub adaptacjęobiektów produkcyjno-usługowych,

   - wyposażenie inwestycyjne tych obiektów w maszyny, urządzenia i ręczne narzędzia pracy, w tym również środki transportowe jednoznacznie związane z realizowanym przedsięwzięciem.

   O kredyt mogą się ubiegać:

   - rolnicy i członkowie ich rodzin oraz inne osoby fizyczne zamieszkałe na obszarze objętym kredytowaniem,

   - osoby prawne (spółki prawa handlowego) i spółki prawa cywilnego działające na obszarze objętym kredytowaniem,

   - osoby fizyczne i prawne spoza obszaru objętego kredytowaniem, ale tylko w przypadku, gdy inwestycja realizowana jest na terenie objętym kredytowaniem.

   O kredyt nie mogą ubiegać się jednostki państwowe i spółdzielcze.

   Kredyty mogą być udzielane do wysokości 80% wartości kosztorysowej zadania inwestycyjnego, a pozostałe 20% stanowią środki własne inwestora. Maksymalne jednostkowe kwoty nie mogą przekroczyć:

   - 25 tys. zł na jedno miejsce pracy powstające w wyniku realizacji przedsięwzięcia inwestycyjnego,

   - 200 tys. zł na jedno zadanie inwestycyjne.

   Kredyty mogą być udzielane na okres do 5 lat wliczając w to okres karencji w spłacie kwoty kredytu nie przekraczający 1 roku.

   W przypadku kredytów udzielanych pracodawcom na utworzenie nowych, dodatkowych miejsc pracy dla bezrobotnych w gminach uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym wynosi obecnie dla kredytobiorcy 1,4% rocznie, zaś dla pozostałych terenów - 6,8%.

   Jeżeli wniosek o kredyt składają osoby fizyczne lub prawne zamierzające utworzyć nowe miejsca pracy dla zarejestrowanych bezrobotnych będących byłymi pracownikami ppgr bądź członkami ich rodzin, lub też mieszkańcami osiedli popegeerowskich, to mogą one ubiegać się o uzyskanie poręczenia tego kredytu przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa.

   Powstaniu nowych miejsc pracy w rolnictwie i jego otoczeniu służy także uruchomiona linia kredytowa na utworzenie lub urządzenie gospodarstwa rolnego w ramach realizacji zaakceptowanego przez ministrów: rolnictwa i gospodarki żywnościowej oraz finansów programu osadnictwa rolniczego na gruntach skarbu państwa. Z preferencyjnych kredytów mogą skorzystać osoby fizyczne prowadzące lub podejmujące działalność na nieruchomościach rolnych wytypowanych do programu przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa. Oprocentowanie dla kredytobiorców uzależnione jest od realizowanego przedsięwzięcia (od 6,13% do 15,13%).

   Szczególne znaczenie w działaniach na rzecz łagodzenia skutków bezrobocia wśród byłych pracowników sektora rolnictwa państwowego ma aktywna polityka Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w zakresie wspierania działalności gospodarczej i tworzenia nowych miejsc pracy. Do najważniejszych instrumentów oddziaływania agencji należą:

   1) Zachowanie istniejących miejsc pracy w procesie restrukturyzacji nieruchomości Zasobu WRSP poprzez zawieranie umów dzierżawy z klauzulą przewidującą obowiązek zatrudniania przez dzierżawcę na dotychczasowych warunkach określonej liczby pracowników (na ogół przez okres 2 lat).

   2) Stosowanie licznych udogodnień i preferencji dla tych podmiotów i osób, które wykorzystując grunty i obiekty Zasobu WRSP tworzą nowe miejsca pracy. Wymienić tu można objęcie preferencjami w procedurach przetargowych spółek pracowników, stosowanie kryterium wielkości zatrudnienia przy wyborze oferty przetargowej, rozkładanie na korzystne raty (do 15 lat) należności z tytułu sprzedaży nieruchomości, jeżeli nabywca tworzy na nabytym mieniu nowe miejsca pracy. Istnieje także możliwość zwolnienia dzierżawcy z opłat czynszowych na okres nie dłuższy niż 5 lat w przypadku realizacji inwestycji tworzących nowe miejsca pracy.

   W wyniku ww. działań w latach 1996-1997 zatrudnienie w gospodarstwach organizowanych na nieruchomościach Zasobu WRSPO wzrosło o 11,9 tys. osób.

   3) Współpraca z instytucjami, fundacjami i organizacjami lokalnymi uczestniczącymi w procesach aktywizujących środowisko wiejskie, w tym byłych pracowników ppgr.

   Agencja razem z Ministerstwem Pracy i Polityki Socjalnej, Krajowym Urzędem Pracy oraz wojewódzkimi i rejonowymi urzędami pracy realizuje Porozumienie w sprawie współdziałania w zakresie łagodzenia bezrobocia wśród byłych pracowników ppgr. W ramach tego porozumienia wytypowane zostały obiekty Zasobu WRSP nadające się do wykorzystania w celu uruchomienia działalności gospodarczej. Podejmujący działalność gospodarczą w tych obiektach mogą ubiegać się o pożyczki z Funduszu Pracy z poręczeniem przez AWRSP do 50% ich wysokości. Ponadto w oparciu o rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej, Agencja we współpracy z urzędami pracy utworzyła kilkanaście programów specjalnych pozwalających na zatrudnienie byłych pracowników ppgr w najbardziej zagrożonych bezrobociem gminach.

   Agencja uczestniczy w Pilotażowym programie zmniejszenia bezrobocia na wsi koordynowanym przez Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. Program realizowany jest na terenie 48 gmin i obejmuje: zatrudnianie bezrobotnych przy pracach publicznych i interwencyjnych, udzielanie pożyczek na rozpoczęcie działalności na własny rachunek, kierowanie bezrobotnych na szkolenia. Niezależnie od tego przedstawiciele oddziałów terenowych agencji uczestniczą w komisjach ds. programu osłonowo-aktywizującego dla byłych pracowników ppgr koordynowanego przez Ministerstwo Pracy i Polityki Socjalnej uruchomionego w 9 województwach (koszalińskim, słupskim, pilskim, elbląskim, gorzowskim, krośnieńskim, olsztyńskim, suwalskim i wałbrzyskim). Program ten polega na aktywizacji zawodowej aktualnych i potencjalnych klientów pomocy społecznej, między innymi poprzez użyczanie działek ziemi pod uprawę, zakup narzędzi i inwentarza oraz inicjowanie innego rodzaju działalności gospodarczej.

   Niezależnie od udziału we wspomnianych już wyżej programach aktywizacji bezrobotnych agencja współtworzy organizacyjnie i wspiera finansowo programy lokalne nastawione na pobudzenie inicjatywności i kształtowanie lokalnego rynku pracy. Można m.in. wymienić specjalne programy dla gmin rejonu Nidzicy, Działdowa i Biłgoraja, których jedną z cech jest zakładanie funduszy poręczeniowych dla pracodawców tworzących miejsca pracy dla bezrobotnych byłych pracowników ppgr, a dzięki którym zatrudniono już ok. 300 osób.

   4) Prowadzenie lub współorganizowanie szkoleń podnoszących kwalifikacje byłych pracowników ppgr i członków ich rodzin (szkolenia w zakresie przedsiębiorczości i zdobywanie nowych kwalifikacji).

   Agencja systematycznie prowadzi analizy i badania z zakresu poziomu bezrobocia wśród byłych pracowników ppgr w celu lepszego rozeznania postaw bezrobotnych, ich oczekiwań i możliwości podjęcia działalności na własny rachunek. Zgodnie z zawartym porozumieniem pomiędzy Agencją własności Rolnej Skarbu Państwa i Instytutem Rozwoju Wsi i Rolnictwa PAN w 1998 r. będą one przeprowadzone w kilku województwach o największym nasileniu bezrobocia popegeerowskiego.

   Omówione wyżej działania realizowane uzupełniają programy rządowe, które powstały i są realizowane przy współudziale resortu rolnictwa. Należą do nich: Program promowania produktywnego zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu, Promocja aktywności zawodowej młodzieży, Program wspierania rozwoju instytucji na rzecz transferu technologii, Małe i średnie przedsiębiorstwa w gospodarce narodowej.

   Zespół Zadaniowy ds. Polityki Regionalnej w Polsce oraz Zespół Zadaniowy ds. Polityki Strukturalnej rekomendowały rządowi RP wdrożenie 4 pilotażowych zintegrowanych programów rozwoju regionalnego z udziałem funduszy PHARE.

   Z opracowanych już i zatwierdzonych przez Radę Ministrów programów pilotażowych 3 mają ścisły związek z tworzeniem nowych miejsc pracy dla ludności wiejskiej, z których Regionalny Program Restrukturyzacji Gospodarki i Przeciwdziałania Bezrobociu w Województwach Polski Północnej przygotowany został przede wszystkim w celu zagospodarowania obszarów po byłych ppgr i przeciwdziałania wysokiemu bezrobociu strukturalnemu. Obejmuje obszar 7 województw: elbląskie, koszalińskie, olsztyńskie, pilskie, słupskie, suwalskie i toruńskie.

   W pierwszym etapie, tj. w latach 1998-1999, planowany jest przyrost miejsc pracy o 50-60 tys., szczególnie w infrastrukturze i działalnościach pozarolniczych. Zakłada się między innymi, że 80% wiejskich gospodarstw domowych podłączona zostanie do sieci wodociągowej, wybudowane zostaną oczyszczalnie ścieków, sieć kanalizacyjna, wzrośnie liczba telefonów, zwiększy się liczba odbiorców gazu przewodowego. Utworzonych ma zostać ok. 4,5 tys. nowych podmiotów gospodarczych. Uruchomiona ma być działalność agroturystyczna w kilku tysiącach gospodarstw oraz podniesiony standard bazy noclegowej na wsi.

   Przewiduje się, że konkretne programy realizacyjne finansowane będą z wielu źródeł:

   - na szczeblu lokalnym: środków własnych ludności i drobnych inwestorów, funduszów gminnych i kredytów przez nie zaciąganych, a w przyszłości także z budżetów powiatowych,

   - na szczeblu wojewódzkim z budżetu i funduszów wojewódzkich, środków Narodowego i Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, fundacji i agencji rozwoju regionalnego, w tym środków pomocowych,

   - na szczeblu krajowym: budżetu centralnego, funduszy celowych, funduszy agencji rządowych, kredytów zaciąganych lub gwarantowanych przez rząd itp.,

   - ze środków instytucji międzynarodowych: PHARE, środków pomocowych krajów zainteresowanych realizacją i wsparciem programu, Banku Światowego, środków przedakcesyjnych.

   Równocześnie informuję, że do wniosków skierowanych 23 marca 1998 r. przez przewodniczącego Rady Miejskiej w Drawsku Pomorskim i będących w kompetencji ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej ustosunkowaliśmy się udzielając 20 kwietnia br. wyczerpującej odpowiedzi.*)

   Minister

   Jacek Janiszewski

   Warszawa, dnia 19 maja 1998 r.

poker | sklep żeglarski | Nieruchomości w Hiszpanii | dzwonki na telefon | Hantelki Wykop Techno Sety Trance Samochodziki wody perfumowane