Odpowiedź ministra pracy i polityki społecznej

na interpelację nr 5315

w sprawie wypowiadania przez Krajowy Urząd Pracy powiatowym urzędom pracy kontraktów na wykonywanie zadań z zakresu przeciwdziałania bezrobociu

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z przekazaną przy piśmie z dnia 22 grudnia 2000 r., znak SPS-0202-5315/00, interpelacją pani poseł Zdzisławy Kobylińskiej w sprawie wypowiedzenia przez Krajowy Urząd Pracy kontraktów na zadania aktywnych form przeciwdziałania bezrobociu w 2000 r. uprzejmie informuję, co następuje:

   Sytuacja finansowa Funduszu Pracy w 2000 r. była wyjątkowo napięta i dotyczyła wszystkich powiatowych urzędów pracy. Wynikała ona ze znacznie wyższej od założonej w ustawie budżetowej na 2000 r. liczby wypłacanych zasiłków dla bezrobotnych, zasiłków przedemerytalnych i świadczeń przedemerytalnych, a także (z uwagi na wyższą inflację) wypłacania tych zasiłków i świadczeń w wyższej od planowanej wysokości. W wyniku powyższego wydatki na zasiłki i świadczenia były w 2000 r. o ok. 1,3 mld zł wyższe od planowanych.

   W celu utrzymania płynności finansowej Funduszu Pracy w dniu 26 lipca br. przyjęta została przez Sejm RP ustawa o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (DzU nr 70, poz. 820), stwarzająca możliwość zaciągania przez Fundusz Pracy w 2000 r. kredytów i pożyczek w łącznej wysokości do 12,5% planowanych dochodów tego funduszu. Jednocześnie nadmieniam, że zgodnie z przepisami powyższej ustawy środki z zaciągniętych kredytów i pożyczek mogły być przeznaczone wyłącznie na uzupełnienie niedoboru środków Funduszu Pracy na wypłatę zasiłków, zasiłków przedemerytalnych i świadczeń przedemerytalnych. Na podstawie powyższej ustawy prezes Krajowego Urzędu Pracy w okresie wrzesień-listopad ub. r. zaciągnął kredyty w łącznej dopuszczalnej ustawą kwocie 745 mln zł. Ponadto na podstawie art. 47 ustawy budżetowej na 2000 r. minister finansów podjął decyzję o przyznaniu dla Funduszu Pracy dodatkowej kwoty dotacji w wysokości 100 mln zł - w ramach niższych kosztów obsługi długu publicznego.

   Uzyskane w wyniku zaciągniętych kredytów oraz dodatkowej dotacji środki zostały bezzwłocznie przekazane samorządom powiatowym. Te dodatkowe środki (oprócz pochodzących przede wszystkim ze składek na Fundusz Pracy) umożliwiły utrzymanie płynności finansowej Funduszu Pracy oraz wypłatę obligatoryjnych zasiłków i świadczeń. Umożliwiły one również uregulowanie w znacznej części zobowiązań Funduszu Pracy, w tym z tytułu realizacji programów aktywnego przeciwdziałania bezrobociu oraz refundowania pracodawcom wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego. Z uwagi jednak na skalę zwiększonych wypłat na zasiłki i świadczenia, pomimo że przekazane w 2000 r. samorządom powiatowym środki Funduszu Pracy były o ok. 850 mln zł wyższe od planowanych (przewidzianych w ustawie budżetowej) - sytuacja Funduszu Pracy była napięta i realizacja kontraktów zawartych pomiędzy prezesem Krajowego Urzędu Pracy a starostami powiatowymi nie mogła być w pełni zrealizowana. Z powyższych powodów prezes Krajowego Urzędu pracy wypowiedział zawarte kontrakty.

   Nadmieniam jednocześnie, że zobowiązania powiatowych urzędów pracy powstałe na koniec ubiegłego roku będą musiały zostać sfinansowane ze środków Funduszu Pracy przekazanych w 2001 r. w ramach limitów ustalonych na finansowanie poszczególnych zadań.

   Ponadto uprzejmie informuję, że trudna sytuacja finansowa Funduszu Pracy w 2000 r. nie była efektem złej woli określonych organów oraz niedostrzegania wynikających z tego konsekwencji. Pragnę także podkreślić, że Sejm RP, przyjmując ustawę budżetową na 2001 r. ostatecznie zadecyduje o kwotach, jakie przeznaczone zostaną na finansowanie w bieżącym roku poszczególnych celów i zadań, w tym finansowanych z Funduszu Pracy.

   Informując o powyższym, z szacunkiem

   Minister

   Longin Komołowski

   Warszawa, dnia 4 stycznia 2001 r.